افغانستان او متحده ایالات: د قربانۍ میراث او پایداره راتلونکی | پنټاګون کې وینا

بسم الله الرحمن الرحیم

ډاکټر عبدالله، د بهرنیو چارو وزیر ښاغلی کری، د دفاع وزیر ښاغلی کارتر، جنرالان، د پینټاګون کارکوونکي او میرمن ریس! زه خوشحاله یم چې نن ستاسو په حضور کې یم. تر ټولو مخکې، غواړم د افغانستان د خلکو د مننې او قدرونې احساسات تاسو او د امریکا د خلکو ته وړاندې کړم؛ هغو خلکو ته چې له ۱۱ سپټمبر ۲۰۰۱ وروسته، د ازادۍ د تأمین او د هیلو د راژوندي کولو لپاره په افغانستان کې ډېر قربانۍ ورکړي دي.

میرمن ریس، زه د درې میلیونه ځوانو افغانو نجونو سلام دررسوم چې نن ورځ ښوونځي ته ځي. څوارلس کاله وړاندې، حتی یوه هم اجازه نه درلوده چې ښوونځي ته ولاړه شي. نن ورځ هره یوه یې هیلې لري چې ستاسې د هیلو سره ورته دي. د دې امید لپاره چې افغان ماشومانو ته رامنځته شو، ستاسو پلار هڅه وکړه؛ د هغه مننه وکړئ او په یاد ولرئ چې هغه د افغانستان لپاره د دې لوی بدلون د رامنځته کولو هڅه کړې ده.

د جنرال ګرین او د هغه د کورنۍ یادونه! د مارچ په ۱۸مه، ما د افغانستان د ملي دفاع وزارت د پوځي اکاډمۍ د فراغت په مراسمو کې ګډون وکړ؛ هلته چې جنرال ګرین په ډیر زړورتیا او مهربانۍ خدمت کړی و. هغه څه چې زما پام ځانته رااړاوه، د ښځینه افسرانو شتون و چې د اساسي قانون د ساتلو لپاره قسم یې وکړ. د هغوی ترڅنګ، د افغانستان له ګوټ ګوټ څخه ځوان سړي وو چې په خپلو سترګو کې یې ژمنتیا، اراده او امید ښکاره و. دا د هغه میراث درناوی دی چې جنرال ګرین په ځانکړي خدمت سره رامنځته کړی و. موږ د هغه یاد ته درناوی کوو او کله چې زه افغانستان ته راستون شم، د دې اکاډمۍ یوه برخه به د هغه په نوم ونومول شي.

همدارنګه، ښاغلي تورن هینس، ستاسو د روغتیا او بیا رغونې مبارکي وایم. ستاسو ټینګ اراده او د پرمختګ هڅې سره له ټولو ستونزو، ستاسو د مسلکي روحیې او قسم ته د ژمنتیا څرګندونه کوي. زه غواړم د جګړې قربانیانو ته درناوی وکړم. د هغو ۲۲۱۵ امریکایانو یاد چې خپل ژوند یې په دې لاره کې له لاسه ورکړی، درناوی کوم. همدارنګه د ۲۰ زره څخه زیات ټپیانو، د سلګونو زره هغو کسانو چې بیا وظیفې ته واستول شول، او نږدې یو میلیون هغو امریکایانو درناوی کوم چې په افغانستان کې خدمت کړی دی.

تاسو په لرې پرتو درو، غرونو او د افغانستان په سوځیدونکو دشتو کې خدمت کړی او هر یو له تاسو د هغه ځای څخه میراث او یادونه لري. کله چې زه واورم هغه سرتیري چې زما په هیواد کې خدمت کړی وایي «زه د خپل زړه یوه برخه په افغانستان کې پرېښوده»، د افغانستان د ولسمشر په توګه زه ډیر خوښ یم. زه تاسو ته مننه وایم او په صراحت سره وایم چې ستاسو یادونه هم د هر افغان په زړه کې ثبت شوې چې تاسو سره یې اړیکه درلوده.

تاسو یوازې د جګړې لپاره زموږ هیواد ته نه راغلي؛ تاسو ښوونځي، بندونه او سړکونه جوړ کړل. د دې فزیکي بنسټونو ترڅنګ، تاسو د نظم، ډسپلین او ځانسپارنې نوې طرز راوړی چې افغان امنیتي ځواکونه به یې ساتنه وکړي. که څه هم د متحده ایالاتو د جنګي ماموریت په ۳۱ دسمبر ۲۰۱۴ پای ته ورسېد، خو یو ستر میراث پاتې شو: «افغان امنیتي ځواکونه». زموږ ځانګړي ځواکونه چې ستاسو سره یې په ګډه کار کړی، نن ورځ سخت ماموریتونه پر مخ وړي. زموږ قول اردوګانې او استخباراتي څانګې د تاسو سره په تعامل کې بنسټیز بدلونونه موندلي دي.

زه د دې ویاړ لرم چې له غوره امریکایي جنرالانو سره لکه مک‌نیل، آیكن‌بری، دانفورډ، پټریوس، آلن او اوس جنرال کمپل، پیژندګلوي او کار لرم. په دې جنرالانو کې ما د هدفمندۍ او میهن‌پالنې دنده لیدلې چې نه یوازې د امریکا لپاره، بلکې د افغانستان لپاره هم خدمت کوي.

زه د تجربه لرونکي ډیپلوماټ جان کری مننه کوم چې په سختو شرایطو کې زموږ ترڅنګ ودرېد او زموږ د ستراتیژیکې وحدت په تمرکز یې صبر وکړ. د دفاع وزیر ښاغلي کارتر څخه هم د دوه اړخیزې پوهې لپاره مننه کوم. زه د ولسمشر اوباما مننه کوم چې د ځواکونو د وتلو د مهالویش په ټاکلو کې یې وضاحت وړاندې کړ؛ دا یوه لوژستیکي معجزه وه.

د لاجورد لاره؛ هغه لار چې تاسو د تجهیزاتو د انتقال لپاره پرانسته او د «شمالي لارې» په نوم یاده شوه، اوس زموږ تر ټولو ستر ترانزیتي لاره اروپا ته ګرځېدلې ده. هغه څه چې د جګړې پر مهال جوړ شول، اوس «لاجورد لاره» او زموږ د سولې او نړۍ سره د اړیکو لاره ګرځېدلې ده.

زه او ډاکټر عبدالله ژمن یو چې د هر ډالر لپاره د امریکا د مالیه ورکوونکو چې په سختۍ ترلاسه شوی او افغانستان ته ورکړل شوی، حساب ورکوو. موږ د دوامداره سیسټمونو په جوړولو هڅه کوو چې افغانان یې د لسیزو لپاره وکاروي. زما اصلي پیغام دا دی: موږ نه غواړو بار پر اوږو شو. د ولسمشر کینډي په وینا، موږ نه غواړو وپوښتو چې امریکا زموږ لپاره څه کولی شي، بلکې غواړو ووایو چې افغانستان د ځان او نړۍ لپاره څه کوي.

موږ غواړو د خپلو چارو مسؤلیت ومنو. موږ د ترهګرۍ پر وړاندې جګړه کوو. موږ داسې هیواد یو چې په لومړي کرښه کې قربانۍ ورکوي. ترهګري یوه شره پدیده ده، خو د افغانانو پیغام ترهګرو ته دا دی: تاسو موږ نه شئ ماتولی او نه شئ تابع کولی؛ موږ بریالي کېږو. زموږ همکاري له امریکا سره په دې مبارزه کې حیاتي ده، ځکه موږ د نړۍ د ازادۍ او د خپلو لوڼو د راتلونکي دفاع کوو.

زه هیله لرم هغه ورځ راشي چې امریکایي سرتیري نه د پوځي په توګه، بلکې د سیلانیانو په توګه افغانستان ته راستانه شي او د هغه هیواد ښکلاوې وویني چې پکې یې خدمت کړی. زه هیله لرم هغه ورځ راشي چې زموږ خلک تاسو په خپلو کورونو کې هرکلی وکړي او ستاسو لاسونه د مننې په توګه ونیسي.

د افغانستان او د متحده ایالاتو ترمنځ د لا زیاتې دوستۍ او همکارۍ په هیله، له تاسو مننه.