د آسیا څلورلاری او د نړیوال امنیت لومړۍ کرښه | د شانګهای د همکارۍ سازمان په ۱۵مه سرمشریزه کې وینا
مهم ټکي:
- تضاد: بډایه هېواد، غریب خلک؛ د ظرفیت او جګړې ترمنځ بند پاتې.
- بهرنۍ ترهګري: بهرني ترهګر افغان خاوره د خپلو هېوادونو د ناارامۍ لپاره کاروي.
- د نشې زنځیر: نشهیي توکي د ترهګرۍ مالي سرچینه او نړیوال جرمي اقتصاد دی.
- امنیتي ثبات: افغان ځواکونو د بهرنیو پوځونو له وتلو وروسته د تشې مخه ونیوله.
- سیمهییز سپر: افغانستان د سیمې د امنیت لپاره په لومړۍ کرښه کې جنګېږي.
- ګډ استخبارات: د ترهګرۍ ماتولو لپاره ګډې سیمهییزې څارنې او همکارۍ ته اړتیا ده.
- سیاسي سوله: د طالبانو ستونزه په یو ملي سیاسي چوکاټ کې حل کېدی شي.
- څلورلاره: افغانستان باید د همکاریو مرکز وي، نه د قدرتونو د سیالۍ ډګر.
۱۹ سرطان ۱۳۹۴ - ۱۰ جولای ۲۰۱۵
ترجمه
بسم الله الرحمن الرحیم
اجازه دهید در قدم نخست به رئیسجمهور پوتین به خاطر ریاست مدبرانهشان در مجلس امروز، تبریک بگویم. همچنین میخواهم برای دولتهای مؤسس سازمان همکاریهای شانگهای به خاطر اثبات اهمیت این سازمان، ابراز تبریکی نمایم. سازمانهای زیادی در جهان تشکیل و منحل میگردند؛ اما سازمان همکاریهای شانگهای ثابت نموده که از اهمیت بسزایی برخوردار بوده و توانسته به مسایل عمدهای رسیدگی کند. در مرحله نخست، گسترش این سازمان با درخواست هند و پاکستان به خاطر عضویت در آن نمونهای از اهمیت و مرتبط بودن فعالیتهای این سازمان با امور منطقه میباشد، امیدوار هستم که فعالیتهای این سازمان هر چه بیشتر بر مسایل مربوط به منطقه متمرکز گردد. اجازه دهید از رئیسجمهور باشکورتوستان¹ به خاطر مهماننوازی گرمشان ابراز سپاس نمایم. از آقای مندستوف به خاطر نظارت از فعالیتهای این سازمان نیز تشکر میکنم.
میخواهم روی چند نکته که برای همگان حایز اهمیت است، به صورت اجمالی اشارهای داشته باشم.
از افغانستان دو تصویر به جهانیان به نمایش گذاشته شده است. تصویر اول، افغانستان با تهدیدها، تروریزم، مواد مخدر و بیثباتی؛ و تصویر دوم، افغانستانی که اکثریت شهروندان آن به شمول ۳۷ درصد زنان در انتخابات به پای صندوقهای رأی میروند و در یک فضای دموکراتیک زعیم خود را انتخاب میکنند، و افغانستانی که دارای منابع رفاه و آسایش، موقعیت استراتیژیک، منابع آبی، منابع طبیعی و منابع قابل ملاحظه انرژی میباشد.
افغانستان، کشور ثروتمندی است که شهروندان آن در فقر به سر برده و با تهدیدهایی از داخل و خارج منطقه مواجه میباشد. فرصتهایی وجود دارد و لازم است که این فرصتها به عنوان پتانسیلهای انکشافی و توسعوی افغانستان درک شوند.
تروریزم و مواد مخدر دو دشمن اساسی افغانستان به شمار میرود. تروریزم را باید ریشهیابی کرد. شمار قابل ملاحظه تروریستها از کشورهای شما وارد افغانستان شده و با استفاده از خاک افغانستان به
خاطر بیثباتسازی کشورهای شما و سایر کشورهای منطقه فعالیت میکنند. نیاز است تا ابعاد مختلف مشکلات را درک کنیم و این را بدانیم که این تروریستان مشکلات سیاسی با دولت افغانستان نداشته، بلکه پلان و هدف آنها بیثبات نمودن منطقه است. در عدم درک کامل این پدیده، ریشهکن کردن آن امری است بس دشوار و ناممکن. تروریستان از آسیای مرکزی، چین، پاکستان، روسیه، عربستان سعودی و شرق میانه، ما را هدف قرار میدهند. ورود تروریستان از خاک پاکستان همواره جریان دارد که در اجندای فعالیتهای تروریستی آنان هم پاکستان و هم افغانستان وجود دارد. لذا، تروریزم دشمن مشترک همه ماست.
مشکل دیگری که منطقه با آن مواجه است، مواد مخدر به شمول منابع تولید، پروسس، قاچاق و مصرف آن است که یک زنجیره را تشکیل میدهد و در قبال آن تولیدکننده و مصرفکننده از مسئولیت یکسان برخوردارند. البته بیشترین منفعت این پدیدهی نامأنوس به قاچاقکنندگان آن برمیگردد. این حقیقتی است که در گزارش اداره مبارزه با جرایم و مواد مخدر سازمان ملل متحد نیز تصریح شده است. لذا، مبرهن و هویداست که اقتصاد جرمی زمینهساز تسهیلات امور مالی تروریزم میباشد. تروریزم و مواد مخدر دو پدیدهی درهمتنیده و مشکل مشابهاند.
در رابطه به حضور داعش، میخواهم به آگاهی شما برسانم که در جریان چند روز اخیر، نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان توانستهاند دو قوماندان برجستهی داعش و تحریک طالبان پاکستان به نامهای شهیدالله شاهد و گل زمان را از بین ببرند.
با خروج حدود ۱۲۰ هزار تن از قوای بینالمللی از افغانستان، تصور همگان بر این بود که یک خلای امنیتی در این کشور به وجود خواهد آمد، اما نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان توانستند، این فرضیه را معکوس ثابت کنند.
نیروهای ۳۵۴ هزار نفری دفاعی و امنیتی ما، همهروزه با حملات و فعالیتهای تروریستی مواجهاند. ما در مبارزه علیه دشمن مشترک، همهروزه قربانی میدهیم. کمبود امکانات هوایی و تجهیزات، مشکلات عمدهای است که ما در امر مبارزه با تروریزم با آن مواجه هستیم. تعهد جامعه بینالمللی در این راستا را با خود داریم، اما عدم همکاری کشورهای منطقه در این زمینه، هنوز محسوس است.
به خاطر فایق آمدن بر چالشها و تهدیدهای منطقهیی، به یک استراتیژی مشترک منطقهیی نیاز است. لذا، همکاریها به خاطر مبارزه مشترک با تروریزم، باید بیشتر از پیش تقویت گردد. این همکاریها میتواند بیشتر در مواردی چون تشریک اطلاعات، تحلیلهای مشترک و اقدامات مشترک صورت گیرد.
شناخت واحد از دشمن، محل صدور آن، منابع تمویلکننده، نحوهی تمویل و مراجعی که از آن استفاده ابزاری میکنند، لازمهی همکاریها در امر مبارزهی موثر با تروریزم میباشد. بدون درک و شناخت این عناصر، مسئولیت ما در این زمینه ناتمام خواهد ماند.
طالبان مشکل دیگری است که افغانستان با آن به عنوان یک مشکل داخلی مواجه است. در این زمینه میخواهم از پاکستان، چین و ایالات متحده امریکا به خاطر تسهیل مذاکرات مستقیم دولت افغانستان با طالبان، اظهار تشکر نمایم. لازم است که تغییرات روانی منتج به تغییرات ملموس گردیده و اهداف آن تحقق یابد. در روند مصالحه و مذاکرات صلح نیاز است که یک چارچوب ملی سیاسی وجود داشته باشد تا هر افغانی که موجودیت وی در این روند لازم پنداشته شود، بتواند در آن شامل گردد.
تلاشهای مبارزه با مواد مخدر در گذشته از جدیت لازم برخوردار نبوده و در این زمینه نیز لازم است که یک اجندای مشخص روی دست گرفته شود. زمانی که تنها مواد مخدر به قصد یک مرجع مشخص قاچاق میشود، باید موانع متعدد امنیتی در مسیر حرکت و همچنین در محل مصرف آن وجود داشته باشد.
تروریزم و مواد مخدر مشکل مشترکی است که تلاش مشترک میطلبد. لذا، پیشنهاد میکنم که یک مجلس به سطح وزرا به زودترین فرصت ممکنه در کابل تدویر شود و با تشریک تحلیلها و نظریات، یک پلان واحد تهیه شده و امکانات دستداشته به خاطر موفقیت در برابر این دو پدیدهی شوم، با هم یکجا گردد.
افغانستان میخواهد در امن باشد. مردم افغانستان قربانیهای زیادی را متحمل شدهاند و هنوز خون آنان در این راستا به ناحق ریخته میشود.
در اخیر میخواهم به جمهوری اوزبیکستان به خاطر عهدهدار شدن ریاست شورای سازمان همکاریهای شانگهای تبریک بگویم.
به امید نتایج هر چه بیشتر و موثرتر در اجلاس سال آینده سازمان همکاریهای شانگهای.
¹ Republic of Bashkortostan