داکتر اشرف غنی
داکتر اشرف غنی

توانمندسازی شهروندان از طریق حقوق مالکیت و امنیت حقوقی

توانمندسازی شهروندان از طریق حقوق مالکیت و امنیت حقوقی

سخنرانی در محفل اعطای سند ملکیت برای ساحات غیر رسمی شهری در هرات

نکات اساسی:‌

  • حقوق مالکیت مصئون: مالکیت قانونی برای همه شهروندان، به شمول زنان.
  • توانمندسازی شهروندان: کنترل محلی و تصمیم‌گیری در جوامع.
  • وحدت ملی: هرات به عنوان نماد انسجام و همبستگی افغان‌ها.
  • حاکمیت قانون: قانون به عنوان بنیاد ثبات اجتماعی و اقتصادی.
  • ارجمندی به فداکاری‌ها: ادای احترام به شهدا و خدمات تاریخی.
  • توسعه همه‌شمول: دسترسی برابر به زمین، مسکن و خدمات شهری.
  • چشم‌انداز بلندمدت: برنامه‌های طراحی شده برای نسل‌های کنونی و آینده.
  • رشد و ثبات: پیوند دادن حقوق مالکیت با ابتکارات گسترده‌تر توسعه‌ای.

 

۵ حوت ۱۳۹۶

نحمدهُ و نصلي علی رسوله الکریم، اما بعد اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم‌الله الرحمن الرحیم.

اجازه بدهید که به حیث یک هم‌شهری هرات صحبت کنم. شما شهر خواجه عبدالله انصاری، شهر بهزاد، شهر وزیر یارمحمد خان الکوزی و شهر هزارها قهرمان، دیروز برایم افتخار این را دادید که به نمایندگی هرات، تمام شرکای ما را در تاپی به هرات باستان خوش آمدید بگویم.

همشهریان محترم، وکلای محترم، بزرگان، خواهران محترم، اعضای محترم شورای ولایتی، اعضای محترم شورای ملی، اعضای محترم کابینه، والی صاحب، شاروال صاحب‌های لشکرگاه، قندهار، هرات و والی صاحب محترم و جناب پیکار صاحب اجازه دهید که اول تحفه پیشوای بشریت را خدمت‌تان تقدیم کنم، السلام علیکم و رحمت‌ الله و برکاته!

اولتر از همه تسلیت می‌گویم، از خاطری که در حالی که مردم افغانستان در شادی جشن تاپی مصروفند، دشمنان این سرزمین بار دیگر متاسفانه در شهر کابل، لشکرگاه و ولایت فراه دست به جنایت زدند و شماری از هموطنان ما را شهید و مجروح ساختند. به شهدای این حوادث ناگوار از بارگاه ایزد متعال جنت فردوس و برای زخمیان شفای عاجل استدعا می‌کنم. دشمنان افغانستان باید بدانند که عزم و اراده‌ی ما برای انکشاف اقتصادی این سرزمین و مبارزه ما برای سرکوب دشمنان همچنان با قوت ادامه خواهد داشت. انالله و اناالیه راجعون! [تکبیر حاضرین]

اول می‌خواهم از تمام مردم و اقشار هرات، از صمیم قلب ابراز امتنان کنم، هرات پیام وحدت ملی، اتفاق و خصوصاً حاکمیت قانون را به سرتاسر افغانستان امروز به صدای رسا اعلام کرد. وقتی که هرات حرکت کند، کل افغانستان حرکت می‌کند ان‌شاءالله تعالی.

دوم، تاپی پروگرام است، تاپی پروژه، تغییر زندگی و دسترخوان است. مگر دیروز هراتیان به مردم افغانستان یک هدیه دادند که خارج قیمت و احیای امید و باور به آینده افغانستان است. از این خاطر این موفقیت و تغییر دیدگاه هرات را کل مردم افغانستان مشترکاً استقبال می‌کنند و جشن می‌گیرند.

سوم، تشکر از این که یک شهر را تغییر دادید؛ دیروز در هرات و در هر جایش پاکی، صفایی و همدلی بود. از این جهت تالار نو مولانا را به مردم هرات هدیه می‌کنم. این سنگ و کار دست مردم هرات است و در دو باب به انجام رسید. از والی صاحب و تمام همکاران از خاطر ایجاد این تالار عظیم تشکر می‌کنم.

و بعد از این یک جایی خواهد بود که همیشه از آن استفاده خواهد شد و تبریک می‌گویم که مردمان هرات، فراه، نیمروز، هلمند و قندهار با یک آواز تعهد کردند که امنیت تاپی، امنیت مال، جان و دل‌شان خواهند بود. از اینکه ما توانستیم تمام همسایه خود و سه کشور را در یک صف واحد بیاوریم که از موقعیت افغانستان - که من همیشه خدمت‌تان عرض می‌کردم که طلا است - به این نتیجه برسند که هفت تا هشت میلیارد دالر سرمایه‌گذاری کنند، این را به همه‌تان تبریک می‌گویم.

اگر تاپی یک طرف قضیه کار ما است، ایجاد ملکیت ثابت و دوامدار طرف دیگر کار ما است. مشکل در کجا بوده و مشکل چرا ایجاد شده است؟ خواهران محترم، برادران عزیز و همشهری‌های عزیز‌القدرم! مشکل این است که یک حلقه خبیثه را خود ما ایجاد کردیم، این حلقه خبیثه چیست؟ اول زمین را غصب و بعد از آن تقسیم می‌کنند و بعد از آن کسی که عرق جان ریختانده، جایداد قانونی برایش نمی‌دهید و بعد از آن کتک را پشتش می‌گیرید که خانه و کاشانه خود را ترک کن، هیچگاه این حلقه خبیثه قابل قبول نیست.

خواهران و برادران عزیز! هرات خصوصاً جایگاه شهادت و قربانی در طول قرون تاریخی ما بوده است، هراتی که همیشه وحدت ملی افغانستان را به قیمت خون خود ساخته است؛ چرا هر هراتی و هر افغان جایداد مصون نداشته باشد؟ وعده‌ای که من برای شما کرده بودم، این است که کلمه جایداد و مناطق غیر پلان‌شده باید در قاموس ما جا نداشته باشد.

افغانستان را کی نگاه کرده در طول تاریخ؟ مردم افغانستان. بنابراین بعد از خداوند (ج) مالک افغانستان کیست؟ مردم افغانستان.

برای اینکه مردم افغانستان واقعاً نه از نگاه روحی، بلکه از نگاه عملی و اقتصادی مالک افغانستان باشند، چی چیزی کار است؟ جایگاه مصون.

هر کدام‌تان در هر نقطه افغانستان دلبندی خاصی دارید. وقتی که روزهای سخت می‌آید، همان خاطرات خوش طفلی‌تان از یک قریه و خانه خاص که چهار اتاق یا شاید دو اتاق بوده باشد؛ اما در دل شما ارزش میلیاردها را دارد.

تعهد ما به شما این است که جایگاه شما مصون باشد، هر افغان باید اطمینان این را پیدا کند که کاشانه‌اش مصون است و سرمایه‌گذاری‌اش را کسی غرض گرفته نمی‌تواند. خاصتاً هر زن افغان باید بفهمد که شریعت غرای محمدی و قرآن کریم برای‌شان حق ملکیت و مالکیت داده‌اند.

یک هزار و سیصد سال پیش، قبل از اینکه زن غربی حق مالکیت را به دست بیاورد، زن مسلمان حق مالکیت داشت. دیگر مرا نگویید که من کدام چیز نو کردم.

کل اراده ما تطبیق حقوق اسلامی است، هر وقت که دولت قوی بوده، محاکم عادلانه بوده است، زن، فقیر و هر شهروند وطن حق ملکیت داشته و همین است آیات کریمه را که خواندم حضرت داوود را خلیفه مقرر کرد، از خاطر که فضای مطمین بیاید. ۱

از این جهت خواهران و برادران محترم! اصلاحات و حکومتداری هدف نیست، وسیله است. حکومتداری خوب وسیله این است که مردم ما نان، کاشانه و خانه داشته باشند و اطمینان این را داشته باشند که سر اولاد خود سرمایه‌گذاری کنند.

این هدف اساسی است و از این جهت ملکیت زن موجب این می‌شود و من تشکر می‌کنم و تبریکی می‌دهم که هم زنان به نوبه خود به حیث شخص، سند ملکیت گرفتند و هم همراه شوهرها و خانواده‌های‌شان.

در ملکیت ثابت، اتحاد خانواده افغانستان است و ما اتحاد خانواده افغان را می‌خواهیم. مسلمان بودیم، هستیم و تا ابد خواهیم بودیم. افغان بودیم، هستیم و تا ابد خواهد بودیم.

ملت بودن را کسی بخشیده به ما؟ کی در این منطقه به اندازه ما سر دین مبین اسلام و هویت ملی خود قربانی داده؟ خاطرات یک و نیم میلیون شهید و میلیون‌ها مهاجر را از خاطر چی گرفتیم؟

هرات در یک روز نیمی از ساحه مسکونی خود را در بمباری از دست نداد؟ در پنجصد سال، هشت بار هرات تخریب نشده؟ آیا اراده هراتی تضعیف شده؟ آیا شک و شبه داشته سر وحدت ملی خود؟ آیا حاضر به قربانی نبوده؟ بنابر این کسی ملت را به ما نبخشیده، خود ما کمایی کرده‌ایم و متعهد هستیم به دین مبین خود، این رمز وحدت ماست؛ چون وقتی زیر حمله قرار می‌گیریم، گرد بیرق اسلام جمع می‌شویم و از وحدت ملی خود دفاع می‌کنیم.

ضرور است که شهروندان ما صاحب شهر باشند، از آن جهت شاروال صاحب‌ها را من هم تبریکی می‌دهم، شاروال‌های قندهار، لشکرگاه و هرات را.

امروز ما یک پروگرام وسیع را - پوپل صاحب و همه همکاران‌شان - ایجاد کردیم که یک میلیون سند و پشت سرش یک پشتیبانی عظیم دولتی باشد و نام آن پروگرام دولتی - جناب کریمی صاحب [وزیر احیا و انکشاف دهات] و دیگر همکاران‌شان نشسته‌اند - میثاق شهروندی است.

برای هر قریه و گذر افغانستان ان‌شاءالله در چند سال آینده ما می‌رسیم که یک کمک دولتی برای‌شان باشد، تا مردم خودشان تصمیم بگیرند. از آن جهت خواهران و برادران تقاضای من این است که در این شوراها به صورت اساسی اشتراک کنید.

چیزی که شما خودتان از نگاه وحدت‌تان کرده می‌توانید، کس دیگر کرده نمی‌تواند، مشکلات را خودتان حل کرده می‌توانید؛ اما وظیفه دولت این است که خلای پالیسی را ایجاد نکند. وقتی که خلا وجود داشته باشد - متخصصین علوم هستید - خلا پر می‌شود یا نه؟

اگر حاکمیت قانون را در زمینداری پیاده نکنیم، معلومدار انواع دیگر سوء استفاده رخ می‌دهد، اراده ما در این بخش مطلق محکم است و امروز در کشور ما ان‌شاءالله تعالی برنامه‌هایی را شروع کردیم که در سال‌های آینده نتایجش را نه تنها خود ما می‌بینیم؛ بلکه کار ما برای نسل‌های آینده است.

یک کمی خنده کنید، در لویه جرگه قانون اساسی یک خانم از ایران آمده بود، من سلام دادم و از پیشم بسیار بی اعتنا تیر شد. پس آمد و به شانه‌ام تب تب کرد و پرسید اشرف غنی تو هستی؟ من گفتم بله خواهر، همین چند لحظه پیش من برت سلام دادم. گفت به ایقه جانت، من فکر کردم تو دو متر قد خواهد داشتی و ۱۸۰ کیلو وزن.

عرض من چیست، تعهد، پیمان و اتحاد ما و شما از خاطر قواره، شکل و قیافه نیست، از خاطر تعهد ملی و برنامه‌های ملی است که افغانستان را از بحران بکشد.

چهل سال است که ما زندگی پنج نسل را از پیش‌شان گرفتیم. اوضاع قسمی آمد که نسل بعد از نسل ما قربانی داده و در بحران زندگی کرده، پیغام من بسیار ساده است، خواهران و برادران، ختم این بحران‌های میراثی، شروع یک زندگی با عزت، قانونمند، با وحدت ملی و اراده مستحکم ملی است.

هر افغان مساوی با افغان دیگر است، هر افغان حق بنیادی دارد که در هر گوشه افغانستان زندگی کند. ما یک پیکر واحد هستیم و این پیکر واحد ضرورت به یک دولت قانونمند و قوی دارد که حقوقش را تأمین کند.

ان‌شاءالله‌تعالی با اقدامات دیروز و اقدامات ۳ ساله، ما و شما تهداب یک زندگی را خواهد گذاشتیم که قرن‌ها بعد از آن، ان‌شاءالله بگویند که یک نسل، زنان، مردان، وکیل‌ها، شهروندها و یک رئیس‌جمهور با جثه‌ی کوچک؛ اما با اراده فولادین بودند که افغانستان را به ثبات رساند.

یشه‌سین افغانستان!

ژوندی دې وي افغانستان!

پاینده باد افغانستان و زنده باد مردم شجاع و قهرمان هرات!