د لټون پایلې
258 results for "اقتصاد" — Page 2 of 13
قسمت ۹: موقعیت جغرافیایی ما (بخش دوم)
این پودکاست دربارهی تبدیل شدن افغانستان از یک کشور محاط به خشکه، به یک مرکز اتصال منطقهای در اقتصادِ در حال ظهور آسیا بحث میکند. در این بحث تأکید میشود که جغرافیای کشور ظرفیت بسیار بالایی برای تولید انرژی سبز (خورشیدی، بادی و آبی) و ترانزیت مواد معدنی و برق بین آسیای مرکزی و جنوبی دارد. اما این فرصتِ «قلب آسیا» تنها از طریق مشروعیت سیاسی، ثبات ملی و یک اقتصاد رسمی میتواند به دست آید. در این بحث خاطرنشان میگردد که بدون این موارد، افغانستان با انزوای بینالمللی روبرو خواهد شد، در حالی که کشورهای همسایه در حال ایجاد دهلیزهای جایگزین برای اتصال هستند.
قسمت ۸: موقعیت جغرافیایی ما
در این قسمت، اهمیت موقعیت افغانستان را به عنوان «قلب آسیا» بررسی میکنیم؛ اینکه چگونه جغرافیای ما میتواند پل اقتصادی میان حوزههای مختلف باشد و با تعامل منطقهای، جایگاه تاریخیاش را بازستاند.
قسمت ۷: خشکسالی
این قسمت به بررسی تهدیدهای جدی و مکرر خشکسالی در افغانستان میپردازد. در پی زمستانی با کمترین میزان بارندگی و افزایش دمای هوا، این بحث از بررسی وضعیت جوی فراتر رفته و خشکسالی را به عنوان یک چالش بنیادی برای ثبات ملی و بقای اقتصادی تحلیل میکند. این گفتگو مدیریت آب را نه تنها یک ضرورت تکنیکی، بلکه به عنوان شرطی اساسی برای مشروعیت سیاسی و مؤثریت دولت تبیین میکند. نکات کلیدی بحث: تعریف بحران: کاوش در ابعاد سهگانه خشکسالی: کمبود بارندگی، کاهش آبهای سطحی (دریاها و چشمهها) و از دست رفتن رطوبت خاک که منجر به افت هشداردهنده سطح آبهای زیرزمینی در شهرهای بزرگ شده است. تأثیرات تاریخی و مشروعیت: مروری بر اینکه چگونه خشکسالیهای بزرگ در طول تاریخ ثبات حکومتداری را در منطقه به چالش کشیدهاند؛ با تأکید بر نیاز فوری جهت گذار از «مدیریت اضطراری» به برنامهریزی نهادی بلندمدت. آسیبپذیری زراعت و مالداری: بررسی عمیق خطراتی که ستونهای اصلی اقتصاد با آن روبرو هستند. این بحث بر زیانهای ویرانگر داراییهای روستایی، نوسانات بازار و فرسایش امنیت غذایی در دورههای خشکسالی تمرکز دارد. تجارت استراتژیک و امنیت غذایی: اهمیت دهلیزهای تجاری «وصلکننده خشکه». در این بخش جزئیات چگونگی تنوع بخشیدن به مسیرهای تجاری به سمت آسیای میانه (مانند قزاقستان و ازبکستان) به عنوان یک استراتژی آگاهانه برای تضمین تأمین مداوم غلات و کالاها در زمان بستن مرزهای سنتی تشریح شده است. آب به عنوان دارایی ملی: استدلال برای مدیریت قطرهقطره آبها. این بخش شامل اهمیت استراتژیک بندهای بزرگ، شبکههای مدرن آبیاری و چکدمهای مردمی (بندهای کوچک) برای تبدیل کشور به قطب منطقهای تولیدات زراعتی است. ابعاد جهانی و منطقهای: پرداختن به «تهدید حاکمیت» ناشی از تخریب محیط زیست، از جمله قاچاق غیرقانونی چوب و نبود همکاریهای منطقهای. این قسمت بر رویکرد منطقهای برای انطباق با تغییرات اقلیمی جهت حفاظت از منابع مشترک تأکید میکند. خلاصه: این قسمت تحلیلی جامع از چارچوب «مؤثریت دولت» در پیوند با تغییرات اقلیمی ارائه میدهد. استدلال محوری این است که اگرچه پاسخهای سنتی و فرهنگی به خشکسالی حایز اهمیت هستند، اما مسئولیت اصلی یک اداره کارآمد، بهکارگیری علم، تکنولوژی مدرن و دیپلماسی منطقهای برای محافظت از معیشت آسیبپذیرترین قشرها — یعنی کشاورزان، مالداران و روستانشینان — است که قلب تپنده ملت را تشکیل میدهند.
قسمت ۶: اقتصاد
این قسمت، اقتصاد افغانستان را از چهار منظر تحلیل میکند: سکتورهای قانونی، عرفی، جرمی و شبکهای. هرچند تجارت رسمی تضعیف شده، اما «جهانیشدن سیاه» که توسط تجارت چند میلیارد دالری مواد مخدر هدایت میشود، همچنان پیوند قدرتمندی با بازارهای جهانی باقی مانده است. در این بحث، بر ۹ میلیارد دالر ذخایر ارزی مسدود شده به عنوان پشتوانهای حیاتی برای ارزش پول ملی، و نه صرفاً یک بودجه مصرفی، تأکید شده است. با مقایسه «معاملات پنهانی» فعلی در بخش معادن با وعدههای ناکام بینالمللی در گذشته، این قسمت استدلال میکند که افغانستان بر روی «معدنی از الماس» نشسته است. برای رهایی از فقر، ملت باید از اقتصاد غارتگرانه و پراکنده به سوی یک دیدگاه واحد حرکت کند که تمام داراییهای ملی را ملکیت مشترک همه شهروندان میداند.
قسمت ۵: فقر و ثروت ما
این قسمت، فقر در افغانستان را به عنوان بحران شدید عدم مصونیت غذایی تحلیل میکند که ۲۲ ولایت و میلیونها کودک مبتلا به سوءتغذی را متاثر ساخته است؛ اما در عین حال، به فرصت رشد اقتصادی ۸ درصدی نیز اشاره دارد. در حالی که «راه مرگ تدریجی» به دلیل رکود بخش خدمات و تمام شدن پساندازهای مردم ادامه دارد، «راه زندگی» در گذار به یک اقتصاد تولیدمحور نهفته است. با بازگرداندن سرمایه فکری کادرهای متخصص به کشور و بهرهگیری از تجارت منطقهای، افغانستان میتواند وابستگی فعلی خود را به خودکفایی بلندمدت و ثبات ملی تبدیل کند.
قسمت ۴: بحران و فرصت ها
این قسمت پادکست، اخراج اجباری میلیونها افغان را به عنوان یک واقعیت دوگانه تحلیل میکند: یک بحران بشری و یک فرصت اقتصادی از دست رفته. این بحران با از دست دادن احتمالی ۲۰ میلیارد دالر داراییهای مهاجرین و موانع قانونی بازگشت به سرزمینی که در آن نزدیک به یک میلیون هکتار زمین توسط غاصبان غصب شده است، تعریف میشود. در مقابل، این فرصت در بازگشت نیروی کار ماهر و پتانسیل رشد ۸ درصدی نهفته است که توسط "زیرساختهای سبز" هدایت میشود. با اتخاذ "روش ناکامورا" برای آبیاری کمهزینه و نگریستن به هر ولایت به عنوان یک "افغانستان کوچک" که از تنوع قومی استقبال میکند، این ملت میتواند این بیجاشدگی جمعی را به کاتالیزوری برای خودکفایی و وحدت ملی تبدیل کند.
قسمت ۳: مهاجرین و کمک های جهانی الی ۲۰۲۴
این قسمت از پودکاست به بررسی ضرورت استراتژیک گذار افغانستان از یک خطر امنیتی جهانی به یک مرکز اقتصادی پایدار میپردازد. در این بحث بر پتانسیل "زیربناهای سبز" – با استفاده از مدیریت باد، خورشید و منابع آبی – برای ایجاد خودکفایی و مبارزه با تجارت غیرقانونی مواد مخدر تأکید شده است. نکته مرکزی گفتگو، نیاز مبرم به رسیدگی به بیجاشدگان داخلی ناشی از تغییرات اقلیمی و جنگ است؛ در حالی که تصریح میشود بازسازی ملی بدون حفاظت از حقوق و عاملیت اقتصادی زنان غیرممکن است، چرا که آنها مدیران اصلی واحد خانواده در زمانهای بحران هستند.
قسمت ۲: عودتکنندگان و چالشهای آن
این قسمت از پودکاست به تحلیل بازگشت اجباری پناهجویان افغان از پاکستان میپردازد و بر وظیفه پیچیده مدغم ساختن نسلی تمرکز دارد که تمام عمر خود را در تبعید سپری کردهاند. در این برنامه، چالشهای قانونی استرداد مالکیتها، حفظ هویت زبانی و نیاز به یک اجماع ملی برای جلوگیری از تنشهای اجتماعی بررسی شده است. با ترسیم این بحران به عنوان آزمونی برای همبستگی ملی، این گفتگو تأکید میکند که ثبات بلندمدت به تبدیل کردن این عودتکنندگان از یک "بار دوش" به یک نیروی مولد برای توسعه اقتصادی بستگی دارد.
قسمت ۱: بحران مهاجرین
این قسمت نخست بر بحران مهاجرت، بهویژه اخراج دستهجمعی افغانها از پاکستان تمرکز دارد و آن را نشانهای از فقدان برنامهریزی نهادینه و اجماع ملی قلمداد میکند. در این بحث استدلال میشود که مدیریت این بار گران، مستلزم رشد اقتصادی سالانه ۹ درصدی در یک دوره بیستساله است؛ رشدی که از طریق "گنجهای پنهان" کشور از جمله معادن، پوتانسیل ترانزیتی میان آسیای مرکزی و جنوبی و ظرفیت تولید ۷۰,۰۰۰ میگاوات برق بادی هدایت شود. در نهایت، این گفتگو تأکید میکند که گذار از یک "کشور حایل" به یک "مرکز اتصال منطقهای" تنها از طریق مشروعیت سیاسی داخلی، اقتصاد رسمی و یک عقل جمعی میسر است که دولتسازی را بر منازعه اولویت دهد.
اصلاحات معارف، عصریسازی دیجیتال و انکشاف سرمایه بشری
سخنرانی در مراسم افتتاحیه سال تعلیمی ۱۳۹۸ در افغانستان
امنیت، اصلاحات دموکراتیک و توسعه از طریق شفافیت و وحدت ملی
بیانیه در مراسم معرفی وحید عمر به حیث مشاور ارشد رئیس‌جمهور در امور ارتباطات عامه و استراتیژیک
صلح، انتخابات و خودبسندگی اقتصادی: مسیر به سوی ثبات و ادغام تجارت منطقهای
بیانیه در مراسم برافراشتن جهنده سخی در مزار شریف
صنعتیسازی بر پایه انرژی، رشد سکتور خصوصی و اتصال منطقهای
بیانیه در مراسم افتتاح فابریکه کود و برق در مزار شریف
له وګړمحوره عدالته تر تلپاتې سولې: د یووالي، ډیموکراتیکو بنسټونو او متوازن پرمختګ پیاوړتیا
د استاد عبدالعلي مزاري د شهادت په ۲۴م تلین کې وینا
توانمندسازی زنان و صلح پایدار: فقر، مشارکت و وحدت ملی
سخنرانی در مراسم تجلیل از روز بین‌المللی زن (۸ مارچ)
مبدل ساختن افغانستان به مرکز تجارت منطقهای از طریق صادرات و اتصال
سخنرانی در مراسم اولین محموله صادراتی افغانستان به هند از طریق بندر چابهار
گفتمان ملی برای صلح، وحدت و آینده پس از منازعه در افغانستان
سخنرانی در نخستین نشست مشورتی ملی پروسه صلح
توانمندسازی بخش خصوصی و متحول کردن آینده کابل
سخنرانی در مراسم معرفی سرپرست وزارت صنعت و تجارت و شاروال کابل
مصاحبه با تلویزون طلوع نیوز در مورد صلح
مصاحبه با تلویزون طلوع نیوز در مورد صلح
(Untitled)
بیانیۀ در مراسم تقدیر از برنامۀ قطعات خاص اردوی ملی