ثبات، دولت‌سازی و کمک‌های انکشافی: یک دیدگاه بیرونی

این مقاله تحلیلی که در سال ۲۰۰۵ نشر شده است، سیستم کمک‌های بین‌المللی را به نقد می‌کشد. استدلال محوری این است که مدل فعلی کمک‌های انکشافی، با ایجاد سیستم‌های موازی حکومتداری، باعث تضعیف حاکمیت ملی و نهادهای دولتی می‌شود.

• معضل حکومتداری موازی: انتقاد از اینکه سازمان‌های بین‌المللی و انجوها یک "خدمات ملکی دوم" ایجاد می‌کنند که استعدادها را از بدنه دولت جذب کرده و ظرفیت ملی را فلج می‌کند.

• بازتعریف ثبات: ثبات به معنای حضور نهادهای مؤثری است که قدرت مدیریت بحران و ارائه خدمات را داشته باشند، نه صرفاً آتش‌بس نظامی.

• همسویی کمک‌ها: تأکید بر اینکه کمک‌های جهانی باید بر اساس اولویت‌های ملی و از طریق بودجه دولت مصرف شود تا منجر به "ملکیت ملی" گردد.