February 29, 2024
قسمت ۸: موقعیت جغرافیایی ما
در این قسمت، اهمیت موقعیت افغانستان را به عنوان «قلب آسیا» بررسی میکنیم؛ اینکه چگونه جغرافیای ما میتواند پل اقتصادی میان حوزههای مختلف باشد و با تعامل منطقهای، جایگاه تاریخیاش را بازستاند.
Transcript
<p>د پودکاستونو امته برخه<br>ز موږ موقعیت<br>جنبش: ټولو اورېدونکو ته په سالم هرکلی وایم، له دکتور محمد ارشف غني رسه په دې نوبتي پودکاستي خپرونه کې<br>د افغانستان پر موقعیت متېږو چې دوی یې د افغانستان په لویو شتمنیو کې بويل.<br>استاده، تاسې هم په خیر راغلئ بلې خپرونې ته!<br>دکتور غني: بسمالله الرحمن الرحیم. ډېره مننه، خدای دې تاسې روغ جوړ سايت او زما سالمونه ټولو وطنوالو ته، په<br>وطن کې او هر کونج د نړۍ کې چې پراته دي.<br>جنبش: ژوندي اوسئ، نو وخت به نه ضایع کوو، الړ به شوو پر موقعیت به وغږېږو، وبه گورم، په دې کې پوښتنې<br>ډېرې دي، فکر نه کوم چې یوه خپرونه کې یې بشپړ کړی شوو، که بلې خپرونې ته پاتې شو، بیا به یې رسه وغځوو.<br>نو غواړم له دې نه یې را پيل کړم چې د افغانستان په شتمنیو کې، ارزښتونو کې، هغه څه چې بالقوه افغانستان قوي<br>کوالی يش، له مايل او مادي او معنوي پلوه، د لیست په رس کې تاسې موقعیت راوستی دی، نور بیا مثالا داخيل او<br>خارجي ځینې کسان دغه موقعیت د افغانستان د بدمرغۍ رسچینه بويل. تاسې ولې فکر کوئ چې دا بالقوه شتمني ده<br>او نه یوازې شتمني ده چې لویه شتمني ده؟<br>دوکتور غني: ځکه په ډېرو لرغونو زمانو کې زموږ موقعیت موږه د متدنونو په کور باندې، په زانگو باندې بدل کړو،<br>اما په عین حال کې زموږ له موقعیت نه جنگیايل په پېړیو کې تېر شوي او جنگ همېشه له ځان رسه منفي خطرات<br>راويل. اوسنۍ زمانه کې زه ځکه موقعیت ته ډېر ارزښت قایل یم چې آ سیا متحرکه شوې او په لومړي وار د آ سیا او<br>اروپا د لویې وچې په تاریخ کې د دې امکان شته چې دا په یوه اقتصادي براعظم باندې بدل يش او د افغانستان<br>موقعیت د ټولې آ سیا د اقتصادي یووايل لپاره زښت ډېر ارزښت لري.<br>جنبش: شام از زمانهای کهن، از زمانهای باستان صحبت کردید، البته فرصت خواهیم داشت که بخشهای مختلف<br>آنرا، هم در رابطه با مردمانی که در این خطه زند گی داشتند و هم چار دو بر اینها مکثی داشته باشیم ولی، و قتی از<br>افغانستان صحبت می کنیم فوراا در ذهن هر کس هامن شعر مشهور »آ ب و گل و دل« اقبال الهوری در خاطرهها<br>تداعی می شود، که نزدیک به یک قرن و یا بیشرت از این در وصف کشور ما رسوده بود. در حالیکه یک همشهری<br>معارص اقبال، ژورنالیست پاکستانی احمد رشید دریک کتاب که تحت عنوان، طالبان و تیل و اینها... نوشته، ظاهراا<br>به نقل از کدام قوماندان جهادی افغان آ ورده است که، وقتی خداوند بقیه جهان را ساخت، سنگ و کلوخ و مواد<br>د دکتور محمد ارشف غنی دفرت<br>نیټه: /۱۰کب۱۴۰۲/<br>بیکاره به جا مانده را به یک جایی پرتاب کرد و نام آ ن را گذاشت افغانستان. پس معلوم میشود که قضاوت در مورد<br>موقعیت ما و ارزش آ ن برای دیگران در زمانهای مختلف با توجه به جهانبینی قضاوت کننده که کی این قضاوت<br>را می کند، تغییر کرده است و به یک حال منانده است.<br>دکتور غني: معلومدار است، چون دید گاه نقش تعیین کننده دارد. اگر آ دم قوماندان است فرصت ها را دیده منی<br>تواند، اما این ذهنیت تنها به قوماندانها محدود نیست. در ابتدای جمهوریت وقتی که من در وزارت مالیه بودم و<br>می خواستم رسوی معادن افغانستان را روی دست بگیرم، امریکاییها و اروپاییها پشت رس من گفتند ]که[: در کل<br>دیوانهگی هایش از این کرده دیوانهگی بدتر نیست، از خاطر یکه در افغانستان جز سنگ و خاک چیزی نیست. ما با<br>پول خود رس وی معادن خود را رشو کردیم و وقتی که فهمیدند، نتیهه اش این بود که یک هزار میلیارد دالر حداقل<br>معادن ما می ارزد. و این بدون در نظر داشت منابع آ فتابی، بادی و آبی ما است. نکته دیگر این که، در حالتی که<br>قوماندان جهادی ما این صحبت را کرده بود، معلومدار افغانستان در وضعیت نهایت دشوار و خراب قرار داشت و ما<br>۰۴۲ میلیارد دالر صدمه دیده بودیم، از جنگهاییکه کشور احمد رشید ]در آ ن[ نقش اساسی داشت و همچنان<br>تهاجم شوروی و کمکهایی که در دوران جهاد مقدس ما صورت گرفت اما بربادی اش را ما تحمل کردیم. اقبال<br>از دید گاه متدنی این مسئله را مطرح کرده است و همچنان از دید گاه سیاسی. از نگاه متدنی افغانستان همیشه یکی<br>از چهار راهی های آ سیا بود و اقبال مخصوصاا با درک عمیقی که از طرق صوفیه در دین مبین اسالم و فلسفه بنیادی<br>اسالم داشت، نقش کلیدی و سهم بزر گی را که در ایهاد مکاتب رشعی، تاریخ و متام علوم اسالمی را که افغانستان<br>ایفا کرده بود، آ نرا به خوبی می شناخت. کاش که هموطنهای معارصش این درک را داشته باشند.<br>جنبش: دا اوس بیا هم د الهور رسه په ارتباط یوه بله خربه را یاده شوه. الهور د سیکهانو د واکمنۍ مرکز و. رنهیت<br>سنگهـ هلته لویه واکمني جوړه کړه او د دوی – سیکهانو په لویو ښارونو کې هم راته. یوه همکار مې راته کیسه کوله،<br>ویل یې د ظاهر شاه په وخت کې یو تصادف وشو، یو سیکهـ وطنوال نه مې پوښتنه وکړه، راته ویلی شئ چې تاسې<br>څنگه افغانستان ته راغلئ؟ وایي، راته یې وویل: دغه زموږ وطن دی، دا خدای پاک موږ ته راکړی دی. ما ورته<br>وویل څنگه؟ ویل یې: چې کله خدای پاک نور مخلوقات تقسیم کړل او سیکهانو او هندانو او نورو ته یې هم د<br>هند په نیمه وچه کې ځای ورکړ، زموږ دغه قوم چې اوس دلته یوو، دوی پاتې شول. وايي، دوی خدای ته عرض<br>وکړ چې موږ ته خو دې هېڅ ځای را نه کړ! وايي، خدای پاک ورته وفرمایل چې تاسې ته مو د دنیا په مخ جنت بېل<br>کړی دی، تاسې هغه ځای ته استوم. وايي بیا یې موږ افغانستان ته را واستولو. نو دغسې یو نظر هم شته.<br>دکتور غني: بالکل، د دې دوه برخې ډېرې مهمې دي، ځکه چې موږ یوه ډېره پراخههندويي دوره، مخصوصااکابل<br>شاهانو په کابل او د دې په شاوخوا والیاتو کې ]واکمني[ درلوده. او له بلې خوا بابا نان ک چې د سیکهـ دمذهب ډېر<br>سرت شخصیت دی، خلکو ورباندې ادعا درلوده چې دی هم مسلامن دی او هم هندو دی. ]د ننگرهار والیت،<br>رسخرود ولسوالۍ[، سلطانپور کې ویساک مېلې ته که و گورئ، له پېړیو راهیسې دا د ډېر خاص اهمیت ځای و،<br>خلک په کې راټولېدل او مهمه برخه وه. بله برخه یې د رنهیت سنگهـ حکومتداري ده چې له هغه نه ترخه خاطرات<br>لري، ځکه چې آ ذان په ټول پنهاب او اوسنۍ خېربپښتونخوا کې منع و، اما د دربار ژبه یې دري وه او په دري باندې<br>چلېده. لکه د انگریزي امپراتورۍ په لومړیو کلونو کې چې هم تر ۱۲۰۱ پورې دري رسمي ژبه وه. د سیکهـ دربار<br>هم په دري ژبه باندې چلېده.<br>جنبش: چې د موقعیت او رنهیت سنگهـ خربه راغله، لنډه او داسې چټکه به یادونه وکړم چې زموږ د موقعیت په<br>بدلون کې رنهیت سنگهـ ډېر منفي رول درلودلی، زموږد هیواد د خاورې نیول او ل ده رشو کړي.<br>دکتور غني: معلومدار ]همداسې ده[، ځکه د پېښور رسدارانو ته چې ده ماته ورکړه، او بیا هغوی د خپل ورور دوست<br>محمد خان مقابل کې نورو رس ه معامله وکړه، هغه څه دي چې تر اوسه پورې یې منفي اغېز موږ ټولو باندې پاتې دی.<br>جنبش: په همدغه دوره کې، لرغونې زمانه کې او همداسې د تاریخ په اوږدو کې د افغانستان موقعیت له نورو رسه،<br>له گاونډیانو رسه، له لرې هیوادونو رسه په معادالتو کې څنگه و؟ د چا په گټه و او د چا په زیان و؟<br>دکتور غني: لومړی که باستاين دورې ته الړ شوو، ډېره مهمه ده، ځکه مرکزي آ سیا یا مرکزي غريب او جنويب آ سیا<br>چې رسه ونیسئ، دلته لوی متدنونه تېر شوي دي، او یوه برخه چې موقعیت په کې ډېر سرت رول لوبولی او زموږ<br>تاریخي میراث دی، د تهارت الرې دي. له یوې خوا د ورېښمو الره وه او له بلې خوا د ادویو او دارو گانو الره وه<br>چې له هندوستانه راتلل. دې ټولو کې له هغې خوا ]راتلونکی مال[ ټوکر و چې مختلف نومونه یې وو، رنگونه وو،<br>فلزات وو او خاصتاا د اسونو تهارت و چې هم چین او هم هندوستان زرها کلونه د افغانستان په اسونو استوار و. له<br>بلې خوا اوښان وو چې د تهارت وسیله وه. دا چې و گورئ، بې له دې تهارته، د افغانستان د عمده ښارونو په موقعیت<br>باندې او د ښارونو او کلیو او خاصتااد کوچیاين ژوند په اهمیت باندې سړی نه يش پوهېدای. نو هغه یوه برخه ده،<br>لرغونې زمانې کې باید په دې پوه شوو. بیا که دویمې دورې ته د چنگیز خان له حمالتو او ]ورانیو[ وروسته و گورو<br>او بیا راشوو نورو معارصو پېړیو ته، زه فکر کوم چې په آ سانه او روانه تو گه پرې خربې کوالی شوو.<br>جنبش: دقیقاا سواالتی ]را[ در این مورد مطرح خواهم کرد، ولی شام گفتید که بازر گانی یا تهارت وسیعی از طریق<br>خاک ما و با خاک ما و مردم ما در جریان بود، هرچند ارایه ارقام دقیق شاید ناممکن باشد، فکر می کنید که نقش<br>این موقعیت به عنوان یک گذر گاه تهارتی، در رشد اقتصاد این خطه و مردم این خطه تا چه حد بوده؟<br>دکتور غني: ببینید، امام طرب ی یکی از مهمترین استادهای حدیث ]که[ زمانی مکتب خود را داشت، و از مورخین<br>عمده در تاریخ انبیاء و شاهان، بلخ را اولین شهر جهان می نامد. البته کاوشهای باستانشناسی دقیق صورت نگرفته<br>است، اما دولتهای اولیه ییکه تشکیل شده است، ]روی[ این موافق استند. کهمرص، بابل –که در عراق فعلی موقعیت<br>دارد،- چین و موهنهودارو و سلسله مربوط به این در هندوستان، از دولتهای اولیه بوده. در طول این دوران، اگر<br>دوران ابتدای حمالت عربها بر افغانستان را ببینید و آمدن متدن اسالمی را، بلخ را به نام )ام البالد( یاد کردند، و<br>شامل افغانستان را به نام )هزار شهر( یاد می کردند. وقتی حرکت دستگاههای امپراتوری انگلیسی را که رسحد شامل<br>ما را تعیین می کردند ]ببینید[، در طول این رسحد اینطور یک نقطه یی نه بود ]که در آ ن[ آ ثار باقیمانده شهرهای<br>مهم را نیافته باشند. همچنین اگر سلسله بودایی را ببینید، ننگرهار فعلی، پشاور فعلی تا غزنی، لو گر، بامیان و بعد از<br>آ ن نقاط دیگر ]شامل آن می شوند[. از راه بدخشان زایرین چین می آ مدند، و معلومدار بامیان یکی از ]مراکز مهم<br>بود[. سمنگان را ببینید تا قندهار، که پنهوایی یکی از مراکز عمده این بود. اینها متدنهای زیاد وجود داشتند که<br>از روی این قضاوت شده می تواند. ]در[ تحرک در این بخش دو نکته باید تفکیک شود: تهارتی که توسط شرت<br>]انهام می شود یعنی[ حاملش شرت باشد، که وسیله اصلی تهارت بود در این منطقه، محدودیتهایی با خود دارد و<br>محدودیت عمده اش وزن است. بنابرین این نو تهارت رس اقالم نهایت قیمتی مثل ابریشم یا ادویهها یا نساجی یا<br>زیورات قیمتی که از لعل بدخشان تا مرص و غیره وجود داشت. ما در بگرام وارداتی داریم که از کوریا آ مده، مرص<br>و اینها را بگذارید. این حرکت کاروانها همیشه یکی از منابع عمده عایدات دولتها بوده. بخش دیگرش این است<br>که متام شهرهای افغانستان باالی دریاها مترکز دارد، چون بدون یک حوزه زراعتی، نفوس شهری زندگی کرده منی<br>توانست و مهندسی آ ب در افغانستان بینظیر بود، هم از نگاه آ وردن و مدیریت انهیرنی آ ب و هم از نگاه انسهام<br>اجتامعی آ ن. طور مثال، متام حوز ه هریرود از قرن پانزه تا به بعد به صورت منسهم به حیث یک نظام واحد آ بیاری<br>مدیریت شده ]است[. هژده نهر ما را سلطان حسین بایقرا خاصتاا ایهاد کرد به خاطر وقف به مزار شاهاولیا حرضت<br>علی )کرم الله وجهه(. راههای دیگر این را در هر نقطه افغانستان برای تان ذکر کرده می توانم. و این ]موضو [ ر ا<br>که از این نگاه ببینید، پس نقش کوچیهای ما – که کوچی کلمه ییست که به متام اقوام افغانستان تعلق دارد – کوچ<br>است. معنی این گوینده یک زبان یا یک نقطه افغانستان نیست- اینها وسیله وصل بودند. در پهلوی این، مهمرتین<br>نکته دیگر که مطرح است، ایهاد یک سیستم مالی قابل مالحظه است. کلمه چک در زبان انگلیسی از در ی و<br>فارسی رسچشمه گرفته. چند هزار سال است که ما سیستم انتقاالت داشتیم و در آن خاصتاا بعد از قرن پانزده که<br>معلومات کتبی داریم، هنود، یهود، ارمنیها و اقلیت های دیگر یک نقش اساسی داشتند. در قرن شانزه سیستم بیمه<br>هم وجود داشت. کاروانها سیستم بیمه داشتند و داد ستد ]میشد[. کابل در ابتدای دوره بابر که از )۱۰۰۰-۱۰۲۱( در<br>کابل حکمران بود، یکی از مراکز عمده تهارت رشق و غرب بود. یک اصطالح بسیار وسیع را یک عامل، مورخ<br>انگلیسی آ قای تواینبی مطرح میکند، وی می گوید: متام راهها به بغداد ختم میشد، نیمی از راهها به بلخ و بگرام.<br>این اهمیتش را برای تان نشان می دهد. و بخش آ خر این است که مالیات را ببینید. در ابتدای سلطنت عباسی،<br>عایداتی که از خراسان آ ن وقت – یک قسمت زیاد ساحه افغانستان فعلی و یک قسمت ایران- یکی از عمدهترین<br>منابع عواید امپراتوری عباسی بود.<br>جنبش: روابطو باندې وغږېدئ له نورو دنیا رسه او ارزښت باندې، خو کله چې توپو گرافۍ ته گورئ، د ځمکې<br>جوړښت ته گورئ، داسې فکر کوئ چې د افغانستان په دا منځ باندې یوه کرښه د هندوکش یا لرغوين متدن ته که<br>و گورو، اصيل نوم یې ښايي هندو کو ه سم وي، دغه هندوکش یا هندو کوه پرې داسې یوه کرښه راښکلې ده. د تاریخ<br>په اوږدو کې دغه غرونه، دغه لړۍ، د وصل وسیلې وې که د فصل او جال کولو؟<br>دکتور غني: که د تهارت له نظره، د قیمتي تهارتونو او همدغه رقم د علامو و د حرکت او د متدنونو د خپرېدو له<br>نظره ورته و گورئ، هندوکش د وصل سلسله ده. دا یوازې زما نظر نه دی، یو ډېر سرت فرانسوي لرغو نپوه په نامه د<br>شلومرب ژې لومړی ځل هندوکش ته د وصل د غر نوم کېښود. دا یې پرتله کړ ځینو اروپايي غرونو رسه او ځینو نورو<br>غرونو رسه او دا یې وښودل چې د دې عمده کوتلونه، همیشه د شامل او جنوب ترمنځ د وصل وسیله دي. معلومدار،<br>دا باید په نظر کې ونیسو چې په کال کې څو میاشتې به دا تړيل وو. له بلې خوا که د ميل مارکېټ د جوړېدو لپاره<br>و گورئ او غنمو ته په خاصه تو گه، د عبدالرحامن دوره کې موږ داسې مثالونه لرو چې کابل او د افغانستان نو رو جنويب<br>برخو کې به قحطي وه او د افغانستان شامل کې به د غلې دومره پرېامين وه چې لس منه به په یوې روپۍ باندې<br>خرڅېدل. ځکه بې له الریو نه د انتقاالتو د وسیلې په حیث ، د تولیداتو دا ميل مارکېټ ستونزمن و او هغه مارکېټ<br>په اسايس تو گه له ۱۲۰۲ نه تر ۱۲۱۰ پورې منځ ته راغی. نو دا ميل مارکېټ چې منځ ته راغی، دا برکت د مواصالتو<br>دی او حتاما به موږ او تاسې په مواصالتو او ترانسپورټ باندې په نورو برخو کې غږېږو.<br>جنبش: ډېر ښه. شام قبالا از برخی از اقالم که در ادوار قدیم یا در افغانستان تولید میشد یا از طریق افغانستان به<br>جاهای دیگر می رفت، یاد کردید. من تا جایی که به خاطر دارم از کتابهای جغرافیه وغیره... همیشه وقتی که در<br>مورد صادرات افغانستان صحبت میشد، ازمیوه خشک، میوه تازه، قالین، پوست وغیره... نام برده میشود. به صورت<br>کل می توانیم یک لست اقالمی را کهافغانستان مولد آ ن بوده در اداور مختلف و به دیگر کشورها صادر کرده است،<br>نام بربیم غیر از این اقالمی که من گفتم؟<br>دکتور غني: عمدهترین قلم صادرات ما برای قرن ها اسب بود. چون هم چین مشکالت جدی در تولید و تربیهاسب<br>داشت ]و[ هم هندوستان. هندوستان تنها در دوره انگلیسها در قر ن نزده توانست به مقدار وسیع اسب را تو لید کند.<br>اما رس این هم، وقتی آ ثار کپلینگ و دیگران را ببینید، یک تهارت دوامدار اسب دوام داشت و مرتع های بسیار<br>بزر گ افغانستان خاصتاا به طور مثال آقچه، یکی از کالنرتین مراکز تولید اسب بود. همچنین تولید شرت، وقتی که<br>انگلیسها حمله کردند در بار اول رس افغانستان، و همچنین بار دوم شان، هر بار دهها هزار شرت را اینها به اجاره گرفتند.<br>جنبش: به آ سرتالیا هم بردند.<br>دکتور غني: به آ سرتالیا هم بردند بلی! به امریکا هم بردند اما در امریکا دیوانه شدند، چون ساربان را همرایش نربدند.<br>]وقتی[ به آ سرتالیا بردند یک جمعیت کالن ساربانهای افغانستان بود که صحراهای آ سرتالیا را وصل کردند و ]بر<br>همین اساس[ یکی از ستیشن های ]ریل[ نامش »گان« است از نام افغان و سلسله آ ن موجود است. قسمت دیگر را<br>اگر در دورههای تاریخی ببینید، مس افغانستان که در عینک تولید میشد یکی از نوادر تولیدات دوره باستانی است<br>و همچنین تولید آهن. لعل بدخشان، الجورد بدخشان و طال یکی از ]اقالم[ دیگر تولید ما بود.<br>جنبش: یعنی این یک تهارت وسیع بود؟<br>دکتور غني: تهارت وسیع ]بود[. چون آ هن را هم وقتی که ببینید یک قسمت زیاد هندوستان فاقد آهن است و از<br>نگاه تاریخی در تولید اسلحه وغیره این نکات بسیار عمده بودند. از این جهت، اصناف در افغانستان سابقه قرون<br>دار ند. هر موزیم عمده اسالمی را که ببینید، تولیداتی که از برنج گرفته تا طال و همچنین کاشی ما همه اینها ]اقال می[<br>است که تولیدات اساسی بوده و جز یک متدن وسیع است. اما من می خواهم که دو نکته دیگر را خدمت شام<br>عرض کنم از نگاه صادرات ما: یکی از عمده ترین صادرات افغانستان در طول تاریخ ما انسان بوده است. میلیونها<br>افغان در طول تاریخ تنها به هندوستان رفته اند. در دوره سلطنت عباسی یکی از مهمرتین صادرات ما انسان بود که<br>از ابومسلم خراسانی و برمکی ها گرفته تا طاهریان، سالها نه تنها در بغداد بلکه در متام اکناف امپراتوری عباسی نام<br>بسیار بزر گ را از خود گذاشتند و علامی بزر گ بودند. تنها سلسله بلخیها را اگر فهرست بگیرید، که به چه مقدار<br>اینها ]مهم بودند[. در دورانی که حمله مغل صورت گرفت قاضی دمشق یک هروی بود. این یکه سلسله است.<br>بخش دیگر این صادرات علم است. در طول ابعاد مختلف دوره تاریخی ما، اگر زر دشتی ها را ببینید یا بودایی ها را<br>ببینید، یا بال خره دین مبین اسالم یا دوره اوستا ]وغیره[ را می بینید، در متام این دوران مفرسین و مورخین وجود<br>داشتند، ]و همچنین[ زایرها که دید و بازدید می کردند و برای ]آ موخنت[ علم می آ مدند. تنها تصویر ی ما از یک<br>زایر چینی از بامیان داریم، هزار ها فرد در مراسم عمده اشرتاک می کردند، و هزاراها فرد مورد تحصیل بودند. ننگرهار<br>فعلی به طور مثال شهرت عظیم از خاطر علوم طبیعی داشت، خاصتااریاضیات. همه این ها را باید ببینید. ابوریحان<br>بیرونی تنها یک نابغه نبود که یک باره تولد شده باشد و سابقه نداشته باشد، یا در طب و ]امثال آن[. این جهات هم<br>مهم استند. و بخش دیگرش معلومدار، صادرات جنگهوها بود. سلطنت هایی را که افغان ها در هند ایهاد کردند،<br>یک مثال این است. و بخش ترکمن افغانستان ترکیه فعلی را به وجود آ وردند. سلطنت سلهوقی را که به وجود<br>آ وردند، ترکیه فعلی محصول سلطنت سلهوقی است که بعد از آ ن اساس سلطنت عثامنی قرار می گیرد. یعنی خود<br>را در طول متدن باید در حرکات وسیع ببینیم. از طرف دیگر، همیشه از منگولیا گرفته تا چین وقتیکه تغییرات اقلیمی<br>آ مده یا تغییرات سیاسی آ مده، حرکت این را افغانها درک کرده است. و بخش دیگر، دوران متدن یونانی ما است<br>که دو صد سال بود. یکی از شاهان آن به نام منندر امروز در رسیالنکا ]وغیره[ به حیث یکی از عمدهترین شخصیت<br>های دین بودایی مورد تفسیر قرار می گیرد.<br>جنبش: این از کابل بود؟<br>دکتور غني: مرکز سلطنتش کابل بود که بعد از آ ن در تیکسال پایتخت دیگر را ایهاد کردند.<br>جنبش: بحثهای بسیار جالبی استند و هر کدام اینها می تواند یک موضو جداگانه شود. مخکې تاسې کله چې د<br>افغانستان د ښارونو توضیح ورکوله، دا پوښتنه مې باید هلته کړې وی، که څه هم تر ډېره ځواب شوه، خو که تاسې<br>پرې څه ور زیاتول، دا یې ځای دی، کوالی شئ که نور څه پاتې وي چې: د افغانستان د ښارونو کلتور لکه د نورې<br>دنیا غوندې د سیندونو پر غاړه یوازې رامنځته شوی که نور عنارص هم په کې دخیل وو؟ او اصيل پوښتنه مې دا ده<br>چې: د کيل او ښار رابطه د تاریخ په اوږدو کې په دغه سیمه کې، د افغانستان څنگه پاتې شوې ده؟ تر کومه چې زما<br>یادېږي، زموږ نسل، همیشه کلی او ښار په تضاد کې وو. دغه اوس هم چې کوم حوادث راځي دا د دې پر ځای چې<br>ډېر مذهبي وي د کيل او ښار تضاد دی، هغه څه چې ابن خلدون ورته په »مقدمه« کې اشاره کوي چې همیشه دا د<br>کيل او ښار ترمنځ تضاد وي، کلیوال راځي، د ښار هغه عیش او ثروت او دا یې نه خوښېږي، هغه ترې اخيل، بیا<br>خپله دوی په ښاریانو بدلېږي، بیا بله ډله راځي دوی پسې نسکوروي. په افغانستان کې دا حالت څنگه و؟<br>دکتور غني: لومړۍ برخه دا ده چې ښارونه بې د کلیو له پيداو اره دوام نه يش کوالی. د افغانستان هر ښار کم له کمه<br>۱۲ کلیومرتو نه تر ۱۲۲ کیلومرتو پورې یوه حوزه لري چې بې له هغې حوزې د ښار وده غیرممکنه وه. هغه چارواکي<br>چې د ښارونو حکمرانان وو، د اوبو په انسهام او د کلیو په انسهام یې پانگهاچوله. دویمه برخه، ځکه تهارت ته مو<br>مخکې اشاره وکړله، ]دا ده چې[، پاچایي الره چې ډېره پخوانۍ ده، کاروانرسایونه د لویې الرې لپاره جوړ شوي<br>دي، ځکه په عامه تو گه یو کاروان چې په اوښانو باندې استوار و ۰۲ کیلومرته په ورځ کې ته او دا خاصتاا له کابل نه<br>تر کندهاره پورې چې آ خري وار عبدالرحامن خان جوړ کړ، تاسې یې آ ثار په دقیقه تو گه لیدلی شئ. هر کار وانرسای<br>په حقیقت کې یو مارکېټ و، ځکه که تولیدات مو ډېر قیمتي دي، تاسې غله ځان رسه نه وړئ، نو ځکه د افغانستان<br>کيل چې په شاهي الره یا د کارو انونو په الره باندې پراته وو، دا پیسو رسه بلد دي او تهاريت الرو رسه ډېر حساس<br>وو. همدغه کاروانرسایونه به عین زمان کې، د حمالتو په وخت کې به پر لویو بازارونو بدلېدل د پاچایي لښکرو لپاره.<br>دا یوه برخه وه. بله ]برخه[ دا ده چې افغانستان کې ځمکه د خرڅالو وه، یعنې د اروپايي فیوډالیزم ]وغیره[ په طریقه<br>نه وه چې ځمکه یوازې ]په فیوډال پورې[ تړلې وه. فرق یې په دې کې و، ]کله[ چې خانان ایهاد شول او خاين<br>کورنیو ته که و گورئ خاصتاا د پښتنو منځ کې، په لومړیو وختونو کې، خاصتاا د احمدشاه بابا له و خته، ټول په لویو<br>الرو باندې دي. یو خصوصیت زموږ د ښارونو چې ټول منځني ختیځ رسه او جنويب آ سیا رسه یې په مشرتک ډول<br>لرو باید د توجه وړ و گرځي او هغه دا دی چې ښارونه یو بل رسه ډېر نز دې تړيل وو. د مثال په تو گه د کندهار عمده<br>دروازې ته که و گورئ ...<br>جنبش: شکارپور دروازه او دا...<br>دکتور غني: شکارپور دروازه، ملتان دروازه، شکارپور دروازه... ځکه د درانیو د امپراتورۍ عمدهترین بانکي مرکز<br>شکارپور و.<br>جنبش: دا په سندهـ کې دی؟<br>دکتور غني: سندهـ کې. پس له دې نه چې رنهیت سنگهـ خپله واکمني تحمیل کړله او ثابته یې کړله، دا مرکز ال ړ،<br>هغه خوا ته امرترس بیا د دې مرکز و گرځېده.<br>جنبش: کله چې شاهشها لومړی ځل په کندهار باندې برید کوي، ۱۲۸۴ کال کې، راځي همدلته شکارپور کې له<br>رصافانو نه پیسې قرضوي د خپلې اردو لپاره.<br>دکتور غني: بالکل او انگریزان چې په لومړي وار کابل ته راغلل، پيسې وررسه نه وې، له رصافانو نه یې پور واخیست.<br>د هرات لویه دروازه د عراق دروازه وه. د کابل لویه دروازه د الهور دروازه وه. یوازې دا نه وه چې ]دا[ تهاريت الرې<br>وې. دې کورنیو له یو بل رسه ډېره عمده راشه درشه درلودله، ودونه منځ کې و و. د مثال په تو گه، ملتان کې ډېرې<br>لویې کورنۍ له لودیانو نه نیولې، تر ابدايل کورنیو پورې پراته وو. همدغه رقم د دو ی تهاريت مناسبات او تگراتگ<br>په دوی کې ډېر د یوه قوي ښاري متدن میراث و. نو هغه برخه هم چې ابن خلدون ورباندې غږېږي، دا هم مهمه ده<br>چې ]پرې[ پوه شئ. د مثال په تو گه، د احمده شاه بابا د مشهور وزیر شاهولی خان یو قسمت جایداد په بغداد کې و<br>او یوه بله برخه یې مببئي کې وه. دې ټولې سلسلې موږ رسه تړيل وو. پس له ]هغې[ چې افغانستان انزوا خوا ته الړ،<br>دا سلسلې کمزورې شوې. له بلې خوا تضادونه دي، معلومدار.د کيل او ښار تضادونه همیشه مطرح دي. ځکه روابط<br>په دې باندې دي چې ښار کيل ته څه رقم خدمات وړاندې کوي او کلی ښار ته. که دا روابط په یوه توازن کې وي،<br>دواړه په مشرتکه مخ ته تللی يش، اما که توازن کې نه وي، په جنهال باندې بدلېږي. تاسې چې اشاره وکړله، ډېره<br>مهمه خربه ده. ځکه د مثال په تو گه هغه دوره کې چې زه ځوان استاد وم د ادبیاتو په پوهنځي کې، کابل هغو شاگرانو<br>ته چې لیلیې مکتبونو کې وو، یا د کابل پوهنتون په لیلیې کې وو، په سپکه وکتل، غېږه یې ورته خالصه نه کړله او<br>دغه شاگردان وو ]چې وروسته[ هم اردو کې اوچت افرسان شول، هم ملکي برخه کې او ]هم[ په سیايس گوندونو<br>کې، هغه عقده یې چې د ښار په مقابل کې درلوده، پس له دې هغه عامه شوه. دا هم چپي حرکاتو کې او هم اسالمي<br>حرکاتو کې یوه عقده وه چې نتایج یې تاسې د کابل په بربادۍ کې ولیدل. دا خربه مو په ځای ده، اما نتیهه یې څه<br>ده؟ موږ باید توازن باندې فکر وکړو. ]کله چې[ وده متوازنه نه وي، دغه تضادونه ښکارېږي، شدت مومي او عواقب<br>یې وخیم وي. اما ]که[ ورته توجه وکړئ او په اسايس تو گه ټولې خاورې ته په یوه سرت گه و گورئ؛ د کيل او ښارونو<br>اسايس ودې او یو بل ]رسه[ ارتباط ته په درنښت و گورئ، بیا ]وضعیت[ ثبات خوا ته ځي.<br>جنبش: تشکر، شام قبالا از صدور اندیشه و مفکرین از این خطه و از این موقعیت صحبت کردید، یکی از مفکرین<br>بزر گ ما، خانواده شان، موالنا را می گویم، در جریان حمله مغل ها افغانستان را به سوی روم یا ترکیه ترک کرد و به<br>یک دانشمند بزر گ متام جهان، نه تنها جهان اسالم تبدیل شد. نقش این ههوم بزر گ چنگیز خان بر کشور ما در<br>ابعاد مختلف، از جمله در تعیین موقعیت ما در جهان آن زمان چه بوده؟ تاثیرات آن در ابعاد مختلف چه بود؟<br>دکتور غني: معلومدار، موالنا نه تنها افتخار افغانستان، ]بلکه[ افتخار جهان است. شام در این اواخر یکی از قصه<br>های مرحوم ]موسی[ شفیق را ثبت کردید، که امید است همه هموطنهای ما بشنوند، که در آ ن مترکز موالنا را باالی<br>عشق به حیث محور زند گی انسانی و انتخاب زند گی مقایسه می کند، با رسدی و بدبینی فیلسوف معارص فرانسو ی<br>سارتر. آثار یکه در افغانستان تولید شده و توسط اشخاص افغاناالصل تولید شده، جاویدان است. ما باید همه این<br>را جز متدن خود بدانیم و باالیش افتخار کنیم. این یک نکته کلیدی است، اما موالنا قبل از حمله مغل حرکت کرد،<br>شعر اول مثنوی ارتقای یک شعر سنایی ]در مورد[ نی است، اما به شکلی که موالنا آ ن را می آ ورد، ]واقعاا[ به اعهاز<br>رسیده است:<br>بشنو از نی چون حکایت میکند<br>از جداییها شکایت میکند<br>ههوم مغل چند ب عد داشت: یک، مدنیت شهری ما را تباه کرد. در هرات به طور مثال آ ثار عمده ییکه وجود دارد<br>نشان می دهد، که تنها ۱۲ خانواده باقی مانده بود. چون متام حیوانات از بین رفته بود، اینها در ابتدا خود را در قلبه<br>بسته کردند و اولین نباتی را که کشت کردند پنبه بود و آ ن را در نیشاپور فروختند. من تاریخ آ نرا به صورت دقیق از<br>کتب قدیم تاریخ دقیق مطالعه کرده ام، جو به جو ی هرات دوباره از رس آ باد شد. بلخ و هزارشهر ما و بامیان ما برای<br>قرنها از این نه بر آ مد. هرات دوره تیموری و بعد از آ ن کندهار دوره درانی، غزنی دوران سلطان محمود غزنوی و تا<br>یک حدی کابل دوره مغلی از شهرهایی بودند که دوباره اوج گرفتند اما به صورت اساسی بعد از آ ن ما آن عظمت<br>شهرهای خود را ]دوباره[ پيدا نکردیم. قسمت دوم از بین بردن علامی ما بود. بلخ خاصتاا با بغداد همرس ی می کرد،<br>همچنین بگرام و شهرهای دیگر ما. یک حرکت عظیم علامی ما صورت گرفت که تا مرص و امپراتوری عثامنی مثلی<br>که بال خره مرکز موالنا شد – امپراتوری بعداا ایهاد شد امادرآ ن وقت سلهوقی بود- اینها ازش منفعت گرفتند اما نظام<br>مدارسی را که به صورت بسیار منسهم، مراکز عمده بود ضعیف ساخت. بخش دیگر آن دو بعد دارد: یک در چین<br>امپراتوری مغلی دوباره تهارت و صنعت را انکشاف داد و یک سلسله عظیم اقتصادی رستارسی را در امپراتوری<br>خود ایهاد کرد، اما متاسفانه بهره افغانستان از آن کم بود. یکی از ابعاد این بود که سیستم آ بیاری ما صدمه بسیار<br>سخت دید، مثلی که قبالا خدمت تان مثال هرات را دادم. شهر غلغله را ببینید؛ بامیان پس اوج خود را نگرفت؛<br>راههای تهارتی تغییر کرد؛ و ابعاد دیگر داشت. از این جهت حداقل بین پنج تا هشت قرن نظر به این که کدام نقطه<br>افغانستان را می بینید، صدمه آن دوامدار بود.<br>جنبش: په دې برخه کې هم ډېرې خربې کېدالی يش، خو زه غواړم د خپرونې د وخت محدودیت ته په پام رسه یې<br>را لنډې کړم، یو بل شی چې زموږ له موقعیت رسه رابطه لري هغه هند باندې د نړیوالو برید گرو - له اروپا نه تر آ سیا<br>پورې،د دوی تېرېدل دي د افغانستان په خاوره باندې. ولې دوی نورې الرې نه انتخابولې چې په افغانستان راتلل او<br>دغه نوم یې ورته غوره کړ چې افغانستان د هند دروازه ده؟<br>دکتور غني: بلې الرې باندې ځکه نه راتلل چې بله الره نشته.<br>جنبش: مثالا سمندر مې ]هدف[ و.<br>دکتور غني: سمندر... مخکې له دې نه چې عرصي کښتۍ په نو لسمې پېړۍ کې منځ ته رايش، سمندر کې تگ<br>محدود و. په باد ]پورې یې اړه لرله[. له خلیج نه هندوستان ته مسیر د باد به یو خوا و او بیا به بل خوا و. انگریزانو<br>لویې ستونزې درلودې له دې نظره چې میاشتې یې نیولې. سمندر باندې چې کله تېرېږئ، تنها سندهـ باندې ]راتللی<br>شئ[، ]محمد بن[ قاسم چې راغی سمندر باندې راغی او هغه هم مکران ته ]تللی و[ ځکه چې د مکران الره آ سانه<br>وه له خلیج نه، پخوانی بلوچستان د تاریخ له نظره لکه د اوسني بلوچستان وچ نه و.<br>جنبش: یوازې غواړم توضیح کړ م چې د اسالم په صدر کې عرب جنگیاليو ]ته اشاره ده[.<br>دکتور غني: ایران ته که و گورئ له یوې خوا او له بلې خوا لویې حملې چې د چین له خوا او د مرکزي آ سیا نه راغيل<br>دي، هاملیا باندې به دوی څنگه تېر يش؟ اساسی الره د تهارت الره وه.<br>جنبش: یعنې د دوی د حرص قربانیان موږ یوو، تلل په هند پسې او په موږ باندې را تېرېدل.<br>دکتور غني: هم د حرص قربانیان یوو، له بلې خوا باید هیر نه کړئ چې د افغانستان ښارونه همیشه د هند په دروازو<br>باندې نومول شوي دي. کندهار نه تللئ په بوالن باندې او له هرات نه راتلی شئ کابل ته یا غزين ته، له غزين نه به<br>تېرېدئ په گردیز او نورو... هغه بله الره وه، سلطان محمود غزنوي په هغه الره ته. دې خوا ته خیرب یوازینۍ الره نه<br>وه، ځکه باجوړ او کونړ نه هم تېرېدلئ، سکندر له دې الرې تېر شو، بابر د کونړ له الرې الړ او د گوشتې الر ه بله<br>وه. مگر بال خره پس د شېرشاه له دورې نه او د اکرب له دورې نه، خیرب اسايس الره و گرځېده. که ها خوا نه و گورئ،<br>له هند نه آ شوکا راغی – د آ شوکا آ ثار کندهار کې هم پراته دي- او د کابل هندوشاهي دوران او نور ]هم[ مه هېروئ.<br>بله خوا یې هامغه ده چې له سکندر نه نیولې او له دې خوا نه د شامل نه چې لویې نظامي حملې شوې دي، دا ټول<br>هند خوا ته تليل دي، ځکه هند له یوې خوا نه ډېر پراخ و او له بلې خوا نه بې حده بډای و. لکه چې مخکې مو<br>وویل له یوې خوا نه انسانان تليل دي، هر کال به چې تلل یوه برخه به پاتې شول. تاسې به حتاما کتيل و ي د مرحوم<br>پژواک آ ثارو او کیسو کې هم دا دي چې، هر ځو ان به چې غوښتل د خپلې ښځې ولور و گټي، هندوستان ته به الړ.<br>د ټاگور لویه کیسه چې ټول هندوستان کې یې افغانان مشهور کړي- کابيل واال په همدې باندې ده. هغه برخې هم<br>باید په نظر کې ونیسو. زموږ روابط هندوستان رسه، لکه چې یوه وینا کې ما په ډیيل کې وویل، میلیاردها ریښې لري.<br>خربه دا ده چې، په اوسني وضعیت کې چې آ سیا واقعاا متحرکهده، موږباید هغهزاړه فکرونهله رس نه وباسو، او بېرته<br>یوه اقتصاد محوره فکر باندې ]مترکز[ وکړو چې د متدنونو په ډیالو گ او د متدنونو په همغږۍ کې څنگه برخه<br>واخلو.<br>جنبش: پس در آ خر این صحبت میخواهم این سوال را مطرح کنم که، اگر ما این کشش جغرافی را داشتیم برای<br>جهان کشاها که از طریق خاک ما بروند به غنایم دست بیابند در نیم قاره هند، چرا ما نتوانستیم در ادوار بعدی این<br>موقعیت را به نفع خود استفاده کنیم؟ برعکس همین چیز ما را به انزوا برد و حتی موجودیت کشور ما را با خطر رو<br>به رو ساخت.<br>دکتور غني: چیزی که به صورت اساسی، ساختارهای بنیادی آ سیا را از بیخ تکان داد، ایهاد امپراتوری های استعامری<br>غربی بود. و وسیلهاینها خاصتاادرقرن نزده خطوط آ هن شد. تا رشو قرن نزده امپراتوری انگلیسی را رس مایهگذاری<br>اش در بخش مواصالت در هندوستان ناچیز بود. از صد یا دو صد کیلومرت زیادتر رسک نساخته بودند. اما خط آ هن<br>که در ۱۲۰۴ رشو میشود در خود هند، در نیمه دوم قرن نز ده به یک حرکت رستارسی دنیایی بدل می شود. دو<br>امپراتوري، از یک طرف امپراتوری برتانو ی هند و از طرف دیگر امپراتور ی زار ی روسیه به رسعت تام به طرف<br>افغانستان حرکت می کنند و نزدیک می شوند و هر سال مقدار ساحه ییرا که اینها در نیمه دوم قرن نزده به رسعت<br>عظیم به دست آ وردند، قابل تصور نیست. اما در آ ن دوران وقتی هم ]شده[ که در روز ی یک کیلومرت خط آ هن را<br>ایهاد می کردند. در بین اینها افغانستان ماند. و حرکتی که به وجود آ مد، ]هدف[ حمله اول انگلیسها این بود که<br>پیشگیری کنند ]از پیرشوی روس ها[ و یک حکومت نسبتاا قوی مرکزی را در افغانستان تقویه کنند اما زیر دست<br>شان باشد نه به حیث مستقل که آ سیای مرکزی را اینها پیش دستی کنند. در حمله دوم شان بالعکس طرح شان واضح<br>این بود و با اسناد و شواهد این را تثبیت کر ده می توانیم که افغانستان را تقسیم کنند.<br>جنبش: همین بخش فعلی را می خواستند ]هنوز تقسیم کنند[؟<br>دکتور غني: نه تنها بخش فعلی، کوچکرت بود. قندهار را می خواستند جدا کنند، هرات را جدا کنند، شامل افغانستان<br>را می خواستند جدا کنند، حتی کرن را به حیث یک خاننشین مستقل ایهاد کنند. می خواستند کابل را محدود بسازند<br>به کابل فعلی که شاهی کابل باشد. اگر رسدار محمد ایوب خان اینها را در میوند شکست منی داد، این طرح شان<br>عملی میشد. چون این در حمله دوم هدف شان بود.<br>جنبش: همین جا می خواهم یاد آ وری کنم که رسدار شیرعلی خان را عمالا به عنوان پادشاه کندهار اعالن کرده<br>بودند، دیپلومات به دربارش فرستاده بودند.<br>دکتور غنی: مطلقاا، یعنی قندهار را مطلق جدا کرده بودند، ]باالی[ عبدالرحامن خان این را تحمیل کرده بودند. اگر<br>همت عساکر هراتی ما که جرناالن عمده آن تنها از هرات نبودند از ک ل افغانستان بودند، اما به نام عساکر هراتی ]یاد<br>میشدند[ چون رسدار محمد ایوب خان والی هرات بود آ مدند، شکستی را که اینها در میوند باالی بر یک برید جرنال<br>انگلیسی تحمیل کردند تاریخ را دوباره تغییر داد. اما غیر از آ ن واضح بود که اینها می خواستند به صورت اساسی<br>این ساحه را مطلق زیر کنرتول بیاورند و مثل حکومت های محلی که در هندوستان داشتند ]در اینها هم اقدام مشابه<br>انهام دهند[. یک بر سه بخش هندوستان در زمان امپراتوری انگلیس حکومتهای محلی داشت که »نیتیو ستیتز«<br>یا دولت های محلی می گفتند آ ن را. عین مدل را برای افغانستان داشتند. اما از نگاه مواصالت طرحی را که داشتند<br>که حتاما ما و شام بعدااصحبت خواهد کردیم، تلگراف را آ ورده بودند به کابل و قندهار و می خواستند خط آ هن را<br>عملی کنند، اما این طرح شان از بین رفت و بعد از آ ن که عبدالرحمن خان قادر به این شد که یک حکومت مرکزی<br>قوی را به وجود بیاورد، در ۱۲۲۱ دو امپراتوری به نتیهه رسیدند که افغانستان یک حکومت فاصل یعنی »بفر ستیت«<br>در بین اینها بوده می تواند. به همین خاطر انزوا به وجود آ مد.<br>جنبش: ډېره مننه ډاکرت صاحب محمد ارشف غني، دا د تاریخ بحث ډېر خوندور دی، خو له بده مرغه د دې خپرونې<br>وخت بشپړېږي، ادامه به ورکړو لکه په پيل کې مې چې وویل، ماته پخپله هم ډېر خوند راکوي، زه هیله من یم چې<br>اورېدونکو ته هم په زړه پورې وي. نو تاسې ته کورودانی وایم، د اورېدونکو دې هم کور ودان وي چې تر دغه<br>وخته زموږ بحثونه تعقیبوي.<br>دکتور غني: زما سالمونه او احرتامات بیا هم ټولو اورېدونکو ته، مننه له تاسې نه.<br>تل دې وي افغانستان، یشه سن افغانستان، زنده باد افغانستان. </p>