وحدت ملی از طریق انکشاف به رهبری مردم: از همبستگی تا صلح و رفاه پایدار
(بیانیه به پنجمین کنفرانس مشورتی ملی شوراهای انکشافی قریهها)
نکات مهم:
- وحدت ملی: تحکیم هویت واحد و غیرقابل تجزیه و مسوولیت جمعی.
- توانمندسازی مردمی: ارتقای شوراهای انکشافی (CDCs) منحیث شرکای اصلی در حسابدهی دولت.
- میثاق شهروندی: ستندردسازی ارایه خدمات عادلانه در سراسر مناطق شهری و دهاتی.
- بازسازی پس از حوادث: اعمار مجدد زیربناهای حیاتی با مدیریت مستقیم مردم.
- انکشاف دهات: تنظیم آب و مدیریت آبیاری جهت دستیابی به خودکفایی زراعتی.
- فرصتهای اقتصادی: کاهش فقر از طریق اشتغالزایی و کارهای فصلی.
- مدیریت منابع: مبدل نمودن آب و زمین به سرمایه ملی و پایدار.
- امنیت و ثبات: دفاع از حاکمیت ملی و انزوای خشونت از طریق انسجام اجتماعی.
۱۰ لړم ۱۳۹۴
نحمده و نصلی علی رسوله الکریم أما بعد، فأعوذ بالله من الشیطان الرجیم.
بسم الله الرحمن الرحیم
خوش کیل دینگ، به خیر آمدید، ښه راغلاست!
جناب داکتر صاحب عبدالله عبدالله، رئیس اجراییه حکومت وحدت ملی جمهوری اسلامی افغانستان، اعضای محترم کابینه، مهمانان کور دیپلوماتیک، اعضای محترم شوراهای ولایتی افغانستان، خواهران و برادران، السلام علیکم و رحمتالله و برکاته!
به خانه خود خوش آمدید! خدای ﷻ مو همیشه ساته!
صحبتهای ما در چند بخش است. اول، تشکر! تشکر از این که امروز شوراهای ولایتی افغانستان وحدت ملی افغانستان را به صورت کامل انعکاس میدهند و به یک آواز رسا میگویند که ما ملت واحد و غیرقابل تجزیه و متحد هستیم. تشکر از باورتان بالای حکومت وحدت ملی. تشکر از این که ما را به مسوولیت دنیایی و اخروی متوجه کردید. این حکومت، حسابده است و تشکر میکند هر وقتی که مردم محترم ما، ما را متوجه ادای مسوولیت خود میکند. تشکر از این که یک فرضیه را وقتی که داکتر صاحب عبدالله و ما در حکومت انتقالی بودیم، اکثر مردم فکر نمیکردند که قابل عمل باشد، شما مردم نشان دادید که عملی است و آن پروگرام «همبستگی ملی» است.
وقتی ما این پروگرام را در آن وقت مطرح کردیم، مردم میگفتند در هیچ نقطهی دنیا این طور پروگرام و به این وسعت و سرعت که شما میخواهید قابل عملی نیست. دوستان خارجی ما میگفتند که زنهای افغان سهم گرفته نمیتوانند، مقابلشان حساسیتها وجود دارد. جواب ما این بود که زنان ما از مادرکلان ما درس گرفتند، همیشه میتوانند سهم بگیرند. و میگفتند پول را که در اختیار شوراها قرار میدهند، چه طور این مردم حساب خواهد دادند. (خلاف) همهی این فرضیهها را ملت بزرگ افغانستان به فضل خداوند ﷻ ثابت کرد که شک و تردید در قسمت ظرفیت مردم افغانستان در سطح قریه باید زدوده شود.
تشکر از اعتماد به نفستان و تشکر از اعتمادتان به دولت!
مخصوصاً حضور گرم خواهران ما را و اشتراک مساوی خواهران و برادران ما را قدم بسیار بزرگ و امیدواری برای آینده افغانستان میدانم. اشتراک خواهران ما بر اساس فرمایشات و احکام دین مبین اسلام و بر اساس بهترین عرف و عنعنات ما است. زن افغان باورمند به احکام و آداب دین مبین اسلام و اخلاق پسندیده ملی است و در پهلوی برادر خود نقش ملی خود را ایفا میکند.
زه غواړم تاسې ته مبارکي درکړم. لومړی دلي چې د کلیو کوم انځور وړاندې کړ، دا واقعاً د ټول افغانستان انځور و. کله چې ډاکټر صافي ستونزه په ګوته کړه، معنی یې دا ده چې د افغانستان ټولو کلیو درد ته یې انعکاس ورکاوه. د دې حکومت ټوله هیله، ژمنه، او ورځنی کار دا دی چې زموږ د کلیوالو ستونې بند نه شي. زموږ کلیوال په عزت او احترام سره وکړای شي د راتلونکي په تړه فکر وکړي او په ګډه سره دا ولس وساتو.
زه مننه کوم چې دغو دردونو ته تاسې په ډېره واضح او تحلیلي توګه تعریف ورکوئ. موږ خارجي تحلیل ته، پوهنتونونو ته سره له ټولو احترام سره، نورو ته ضرورت نه لرو. ځکه نن زه مننه کوم چې زموږ کلیوال کولای شي چې د ټولو عمده موضوعاتو په اړه تحلیل وکړي. تاسې پر دې پوهېږئ چې څه غواړئ او پر دې هم پوهېږئ له حکومت نه څه غواړئ او حکومت هم دا ژمنه کوي چې هغه څه چې تاسې یې غواړئ هغه ټول حکومت هم غواړي. دردونه او غمونه ډېر دي. ترخې خاطرې شته. ولی نن زه تاسې ته مبارکي درکوم چې د دې پر ځای چې د ترخو خاطرو تعریف وکړئ، راتلونکي ته مو تهداب کېښود او دا لارښودنه مو وکړه چې څنګه به دغه وطن يو شي، متحد یې او خپلې ټولې هيلې به انشاءالله تعالی په ګډه پوره کوئ.
موضوع اول که میخواهم از نگاه پالیسی بالایش تمرکز کنم، همبستگی در زلزله است. اول، به روح پاک تمام هموطنان ما که جانهای شیرینشان را در این زلزله از دست دادند، دعا میکنم و از خداوند ﷻ جنت برین برایشان میخواهم. اما دوم، برای کسانی که متضرر شدند، میخواهم اعلان کنم که به تأسی از تحقق مواد قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان در مورد حفظ ملکیتهای شخصی و عامه، دولت جمهوری اسلامی افغانستان خود را مکلف میداند که در امر ترمیم و احیای مجدد منازل مسکونی، مکاتب و مساجدی که بر اساس زلزله ۴ عقرب ۱۳۹۴ تخریب و یا شهید گردیده است با در نظرداشت وضع کنونی کشور و در حد توان، بر اساس یک میکانیزم مشخص و شفاف، مساعدت نماید.
تا حالا ۱۰۲۴۶ منزل مسکونی، ۱۲ باب مکتب و ۱۷ محراب مسجد تخریب شده، سروی ادامه دارد و تقاضای حکومت از شورای همبستگی ملی این است که جاهای اعمار مجدد مساکن را تشخیص کنند تا به واسطه شما، جناب برمک که مسوولیت ریاست کمیته حوادث را بر عهده دارد و وزیر دولت (رسیدگی به حوادث) هست، در این قسمت (اقدام کند) تا ما بتوانیم کمکها را به طور شفاف به متضررین برسانیم. ما نمیخواهیم که بین محرومترین اقشار و دولت، شخص سومی قرار بگیرد. ما بالای مردم خود اعتماد داریم و امکانات را به مردم میرسانیم.
او دا به د هغو ژمنو او خبرو یو امتحان وي چې تاسې په تفصیل هلته ولیکه. ما واورېدل او موږ واورېدل او ټول په دې خوښ شوو چې ټول شفافیت او مسوولیت غواړو. خصوصاً په دې برخه کې چې هغه اشخاص او کورنۍ چې ډېر بې وزله دي، باید دې پروګرام کې ډېره لویه برخه واخلي او هیله ده چې دا لویه برخه تأمین شي. موضوع دومی که (تمرکز) من رویش میآید، قریه است. موږ او تاسې ټول د کلي یوو. زما آرزو دا ده چې له دې ځايه له خلاصېدو وروسته خپل کلي ته لاړ شم. زما کلی چېرته دی؟ د افغانستان ټول کلي! ځکه تر څو چې د افغانستان ټول کلي خوندي نه وي، زه نه شم کولای چې په کلي کې ووسم.
از این جهت است که حکومت وحدت ملی تصمیم گرفته برنامه «همبستگی ملی» را به برنامه «میثاق شهروندی» مبدل کند. معنی این چیست؟ اول این است که همبستگی ملی به صورت متداوم دوام میکند. هیچ شک و شبهه نداشته باشید که در پروگرامهای دولت، تمویل همبستگی ملی اولویت دارد. من به نمایندگی از وزیر مالیه صحبت میکنم که تمویل در بودجه سال آینده وجود دارد؛ اما فرق در چیست؟
هدف این است که تمام پروگرامهای دولت در سطح قریه از راه یک وسیله واضح که همبستگی ملی است اجرا شود. همبستگی ملی تعلق به وزارت محترم انکشاف ندارد بلکه تعلق به تمام دولت و ملت افغانستان دارد. بناءً اداره اراضی و وزارتهای زراعت، انرژی، معارف، فواید عامه، تجارت، همه و همه از راه یک برنامه کار خواهد کردیم. دلیلش بسیار ساده است. تاسې ډېر مصروف خلک یئ، که هره ورځ درته ووايي چې راشه يو بله شورا جوړه کړه، د دې وخت نه لرئ. یوه شورا دې فرعي کمېټې ولري او د فرعي کمېټې تر لاس لاندې دې دا کارونه وشي. هدف ما این است که در تمام قریههای افغانستان تا مدت ۴ سال آینده، بتوانیم خدمات همسانی را ارائه کنیم. ما نمیخواهیم وعدههایی را کنیم که در آسمان باشد و عملی نباشد. بنابراین پروگرام عملی کردن آن مثل آنچه در دوران همبستگی اول دیدید با تأمل، تعمق و تفکر عمیق پیاده خواهد شد؛ اما نکتهای را که اطمینان میدهیم اینکه مانند همبستگی اول، تمام ولایات افغانستان مخصوصاً محرومترین ولایات در صف اول قرار خواهد گرفتند.
اما دا مهم هدف ستاسې له مشارکت پرته نه شي ترلاسه کېدای. تاسې په هغه بیاناتو کې چې ورکړل، ثابته کړه چې هم د مشارکت توان لرئ، هم یې اراده لرئ او هم یې تجربه لرئ. دغه مشارکت باید ډېر شي. مالي برخه مو هم لس فیصده وویله، په څنګ کې مو دا هم وویل چې د عشر و زکات نه مو هم استفاده کړې، نورو وسایلو نه مو هم استفاده کړې ده. هغه قوت چې د ولس په همغږۍ کې دی، په هېڅ بل ځای کې نشته.
بناءً امید است که امروز و فردا (طی دو روز کنفرانس) که امروز همراه درانی صاحب۱ و همکارانشان بحث دارید، روی انواع مشخص مشارکت و حسابدهی فکر جدی شود. چون در این بخش بدون مشارکت فعال شما امکانات به بهترین صورت استفاده شده نمیتواند.
تقاضای ملت افغانستان مشروع و همهجانبه است. اجماع بر این است که تحول باید سریع و همهجانبه باشد اما امکانات ما محدود است. از این جهت موثریت استفاده از امکانات یک نکته بنیادی است. چون تا از امکانات استفاده موثر و شفاف نشود، امکانات ضایع میشود. او اوس باید تاسې پخپله بېرته فیصله وکړئ چې کومه طریقه ډېره شفافه ده. تصمیمگیری باید ارتباط داشته باشد به زیادترین فایده و به زیادترین قشر جامعه.
در بخش قراردادیها ما مشکل جدی داشتیم، از این جهت اصلاح سیستم قراردادی در صدر کار ما قرار دارد. در کیفیت پروژههای زیربنایی مشکلات جدی داشتیم. نکته درخواست من در قسمت مشارکت این است که یک بیلانس واضح مشکلات گذشته به صورت بسیار بیطرفانه ترسیم شود و از قریههای محترم و نمایندههای شوراها بخواهیم که راههایحل را در چی میبینند تا راههای حل واضح وجود داشته باشد و سر این باید موافقه شود و این موافقه به شکل تحریری درآید تا در چارچوب حسابدهی باشد.
اکثریت مطلق شوراها انشاءالله تعالی کارهای نیک انجام خواهد داد؛ اما همیشه امکان اشتباه است و برای رفع اشتباه میکانیزمهای مشخص و واضح وجود داشته باشد.
در پهلوی یکی از موضوعاتی که سرش تأکید کردید، ارتباط «شهر» و «ده» است. در چند هفته آینده برنامه همبستگی ملی از یک برنامه دهاتی به یک برنامه واقعی سرتاسری ملی مبدل میشود. همبستگی شهری همزمان شروع میشود. چرا همبستگی شهری؟ اول این که ما باید ارتباط شهر و ده را از نگاه تولید و مصرف خدمات شهری در قریه، و پیداوار قریهجات در شهر، تأمین کنیم.
تاسې وویل چې پیداوار او کیفیت ښه نه دی او خارجي پیداوار راځي. ضمیر صاحب درته وویل چې څلور میلیارده ډالر په کال کې واردات کوو، ولې؟ ځکه موږ د ښار او کلي ارتباط نه دی ټینګ کړی.
بناءً هدف اول ما این است که در چهار سال آینده از نگاه زراعت، ما باید خودکفا شویم و (راه) آن سرمایهگذاری همهجانبه سر قریههای افغانستان است.
صافی صاحب و فاطمه جان و همکارانشان، همه، در بیانات خود گفتند که امکانات وجود دارد اما از امکانات استفاده اعظم نشده. از کدام امکانات استفاده نکردیم؟ اول از آب خود استفاده نکردیم. ما سخیترین مملکت دنیا هستیم، از خاطر این که آب خود را به دیگران میبخشیم یا آب را به سیلاب مبدل میکنیم که وسیله تخریب ما شود. ضرورت است که آبهای ما عیار شود و مورد استفاده قرار بگیرد. در ده سال آینده هر قطره آب ما برابر یک قطره تیل همسایه یا زیادتر از آن خواهد ارزید.
در سطح قریه چی میخواهیم؟ از جوی تا مزرعه، ۴۵ فیصد آبی که امروز ضایع میشود باید مورد استفاده قرار بگیرد. دوم از زمین خود استفاده درست نمیکنیم. مشکل ما در چیست؟ بعد از چهارده سال سرمایهگذاری، بعد از چهارده سال زحمت همهجانبه شما هنوز هم مقدار زمینی که در دوران داوود خان مرحوم، زیر بذر بود، زیر بذر نیست. یعنی افغانستان بعد از چهارده سال زحمت نتوانسته آن مقدار زمینی که در آن وقت کشت میشد، کشت کند. در چهار سال آینده ما باید نهتنها که این مقدار را پوره کنیم؛ بلکه امید است که ۱۲۰ هزار هکتار زمین دیگر را زیر آبیاری بیاوریم. بنابراین استفاده آب و زمین ما یک استفاده اساسی است.
دغه بخش کې تاسې وویل چې د ځمکې غصب، د اوبو غصب او د ویالو غصب یوه ستونزه ده. زما غوښتنه جناب دراني صاحب نه او د همبستګۍ شوراګانو نه دا ده چې د غصب مسئله په واضح او مشخصه توګه تشخیص کړئ څو موږ په دې برخه کې واضح او مشخص، اما تدریجي او معقول اقدامات وکړو او وکړی شوو دې منابعو نه ډېره ګټه واخلو.
اما مهمترین ناکامی ما و فرصتی را که داریم و امروز شما در چند قسم برای ما تشریح کردید، چیست؟ گفتید که در زمانی با گرافهایی که از عاید و مصرفتان داشتید، نشان دادید که در ماههای زمستان زیادترین کارگرهای ما بیکار و به شدیدترین مشکلات دچار هستند، از سه ماه تا شش ماه اینها کار ندارند. این ضایع کردن سرمایه بشری است. بنابراین ما پیغامتان را گرفتیم. در قسمت کاریابی در چند هفته آینده انشاءالله تعالی برایتان پروگرامهای مشخص را ارائه میکنیم.
در عین حال بسیار واضح بود، ارقامی که شما دادید. من همیشه از شما درس میگیرم، از این خاطر امروز جای بسیار خوشی بود که باز باادب نشسته باشیم و از شما بشنویم.
درس دیگری را که شما امروز شرح کردید، این بود که، کی امکان خوردن سه نان را در روز دارد، و کی امکان خوردن دو نان و کی امکان خوردن یک نان در روز. در عین حال با متانت تمام این را ارتباط دادید که اولاد کی به فاکولته رفته میتواند، اولاد کی صنف دوازده را تمام کرده میتواند، اولاد کی صنف شش را و اولاد کی هیچ به مکتب رسیده نمیتواند. ما را به مسوولیت بزرگ ما، باز متوجه ساختید که اگر واقعاً ما از صدق دل باور داریم که «هیچ افغان از افغان دیگر کمتر نیست، هیچ افغان از افغان دیگر برتر نیست»، زدودن فقر و ایجاد کار وظیفه اصلی حکومت وحدت ملی است. ما این وظیفه را جدی میگیریم. این پیغام شما را به صورت اساسی در داخل امکانات سرش کار میکنیم.
خوشخبری این است که بر اثر کوششهای دوامدار ما، جامعه بینالمللی تجدید پیمان کرده و افغانستان را تنها نخواهد گذاشت. این موفقیت را به تمام حکومت وحدت ملی و مردم افغانستان تبریک میگویم. اما کار بسیار پیش رو داریم و ضرورت این است که پیغام شما را ما مبدل به برنامههای مشخص کنیم.
وعده ما به شما این است که همان طور که از شما در سطح قریه واقعاً همبستگی و وحدت میخواهیم، ما در سطح حکومت، نماینده واقعی وحدت، هماهنگی و همکاری باشیم. حرکت ما خوب بود، به مراتب سریعتر و بهتر خواهد شد. سر برنامههای بزرگ من نمیخواهم زیاد صحبت کنم اما برای این که اولاد غریبی که یکیک بار در روز نان میخورد، به مقام ریاست جمهوری افغانستان و رهبری سرتاسری در بخشهای مختلف علمی و فرهنگی برسد، ضرورت به رشد اقتصادی است و (این که) تمام بودجه و پروگرامهای بزرگ ما، سر رشد اقتصادی متمرکز باشد.
خوشبختی و مشکل در کجاست؟
خوشبختی در این است که افغانستان یک مملکت غنی است که اکثریت مردمش فقیر هستند. موقعیت، آب، زمین، معادن و همهی اینها سرمایه و غنای ملی ما است. تا حال از آن استفادهی درست نشده است. برنامههای بزرگ به همین خاطر طرح میشود. از این که مصرفکننده برق باشیم، تولیدکننده برق میشویم؛ از این که واردکننده مواد غذایی باشیم، صادرکننده مواد غذایی خواهیم شد؛ از این که آب ما ضایع شود و به صورت سیلاب زندگی ما را تباه کند، موجب تولید آب و برق خواهد شد؛ عوض این که کیفیت معارف ما خراب باشد، معارف باکیفیت خواهیم داشت تا در همه جا افغانها کار پیدا کنند و (اینها) موجب زندگی شوند.
نکته دیگر به تعقیب حرفهایی که پوپل صاحب زد، (این که) بنیاد ثبات در افغانستان، «قریه» است و بعد از آن «ولسوالی»، «شاروالی»، «ولایت» و «حکومت مرکزی» است که این پنج بخش باید با هم همگام و همنوا باشند. یکی از پیغامهایتان این بود مخصوصاً از دایکندی، اما تنها در ولایت دایکندی این مشکل نیست، یک قسمت زیادی از ولسوالیهای افغانستان هنوز هم تمویل ندارد. حضور دولت به صورت اساسی در ولسوالیها و ولایات افغانستان تأمین میشود.
همچنین موضوع زمین را اداره محترم اراضی ما (به ریاست) جناب پیکار صاحب، پیش میبرد. انشاءالله تا پنج سال آینده از راه (مطالعات از) فضا، تثبیت خواهد شد. ما بار اول واقعاً به این معلومات دستیابی خواهیم داشت که تعداد خانهها در افغانستان چند دانه است و یک تقریب نفوس را خواهیم داشت.
زه په آخر کې هغو غوښتنو ته راځم چې له تاسې نه یې لرو. دا د دې لپاره دي چې «موږ او تاسې» نه یوو: که زه وایم چې : «زه یم او ته وایې چې زه یم، نه به ته یې، نه به زه یم، خو که زه وایم چې ته یې او ته وایې ته یې، هم به زه یم، هم به ته یې». نظام په تاسې درېدلی، شیخ سعدی گفت مردم ریشه هستند و حکومت درخت، مردم هر قدر تنومند باشند، اگر ریشهاش خداینکرده خشک شد، نظام سقوط میکند. ثبات نظام افغانستان به اراده مردم و مخصوصاً اراده مردم در اطراف افغانستان است.
نو غوښتنه مې څه ده؟ غوښتنه مې ډېره ساده ده. هر څوک چې د افغانستان د مشروع دولت په مقابل کې ټوپک پورته کوي، له کلي نه یې وشړئ. تاسې په یوه غږ آبادۍ او هوساینه غواړئ او دا خلک چې ټوپک په لاس کې اخلي، دوی ویراني غواړي، زموږ وژل غواړي، جوماتونه شهیدانوي، مکتبونه سوځوي. دا ګمراه خلک دي. د اسلام مبین دین احکامو ته وګورئ، دوی ته هدایت وکړئ او دوی انزوا ته یوسئ، نو ځکه جناب دراني صاحب! له ټولو شوراګانو سره یو بحث وکړئ چې د شوراګانو نظریات د امنیت په تأمین کې او د دوی په برخه اخیستلو کې واخلئ.
تقاضای من این است که اردوی ملی و امنیت ملی از شما، از ما و اولادهای ما است. یک نفر در دستگاه امنیتی و دفاعی ما به زور و جبر نیامده، هر کدامش رضاکار است. بدون اراده شما جلب و جذب صورت گرفته نمیتواند. از سطح پولیس محلی تا سطح اردو و پولیس ملی همکاری کنید. وقتی که استعمال مشروع قوه را میخواهیم، باید اولادهای ما سهم بگیرند و در این بخش من میخواهم از قربانیهای قوای امنیتی و دفاعی ما ابراز امتنان کنم. امید است تمام مردم افغانستان سر دستاوردهای امنی و قوایی ما ببالند.
ګورئ، د دښمن طرحه څه ده؟ د دښمن طرحه دا وه چې خدای نا کرده د افغانستان سیاسي جغرافیه په دوو برخو ووبیشي. موږ پوهېږو، هر ځای کې په دې نه یوو بریالي شوي چې امنیت تأمین کړو، اما لوی هدف چې د افغانستان ملي حاکمیت ساتل دی، په دې بریالي شوي یوو او په دې باندې ویاړو. هېڅکله به چاته اجازه ور نه کړو چې د افغانستان سیاسي جغرافیه په دوو برخو ووبیشي. دا یو واحد ملت دی، متحد ملت دی، پیاوړی ملت دی او زموږ په اراده دې څوک شک نه کوي، خو سوله او ثبات د افغانستان ضرورت دی.
ثبات افغانستان، بدون ثبات قریه افغانستان غیرممکن است؛ اما رفاه قریه افغانستان وابسته به سهم شوراهای ما در ایجاد فضای صلح، باور و ثبات است. از کوششهایی که در بخش رفع منازعات کردید، من ابراز امتنان میکنم و از پیغامتان که مقابل تعصب و هر نوع نفاق، پیغام مشخص وحدت دارید، من ابراز امتنان میکنم. اما ضرور است که این پیغامها همهجانبه شوند. جناب داکتر صاحب عبدالله همراهتان شریک کرد که فکر کنید یک حکومتی که شب و روز به دفاع از مملکت کمر بسته است، سرش اتهام شود که سبب ناامنی خواهد شد. این تبلیغات دشمنان ما است و تبلیغات ضد روحیهی ملی است و از این جهت خواهش من این است که شما منحيث فرزندان واقعی ملت، با یک آواز، این طور توطئهها را کنار بزنید. افغانستان جای «نفاق» نیست، جای «اتفاق»، همکاری و وحدت ملی است.
په پای کې د جناب دراني صاحب نه، د کابینې له محترمو غړو نه، د ټولو همکارانو نه او خاصتاً د هغو آغلو او ښاغلو نه چې د افغانستان د مختلفو کلیو نه، له مختلفو ولایاتو نه خپل کور ته، ارګ ته راغلي دي، د زړه له کومې مننه کوم. د مخدره موادو په برخه کې د خوېندو له مشارکت بیا هم مننه کوم. واضح پیغامونه وو، هیله مند یوو چې موږ او تاسې په ګډه، په راتلونکي کال کې چې بیا هم سره ټولېږو، په دې وتوانېږو چې نه یوازې هغه مشکلات چې له پخوا نه راته په میراث رسېدلي، هغه مو حل کړي وي بلکې یو روښانه راتلونکي باندې باور ولرو او په عزت او اعتماد مخکې لاړ شوو.
تل دې وي افغانستان!
پایندهباد افغانستان!