له مرستو تر تولیده: د ځان بسیا افغانستان لپاره کاري نقشه
(د لوړپوړو چارواکو په ناسته (SOM) کې وینا، ارګ، کابل افغانستان)
مهم ټکي:
- نړیوال پیوستون: په کابل کې د نړۍوالو حضور د ګډې ژمنې یو سمبول دی.
- د حکومت یووالی: یوه بشپړه اداره چې د یو ګډ لید لوري شاوخوا راټوله شوې ده.
- اقتصادي پر ځان بسیاینه: له مرستو څخه په تولید، پانګونې او سوداګرۍ ولاړ اقتصاد ته بدلون.
- ارښتونه او بشري حقونه: بشري او د ښځو حقونه بنسټیزې اړتیاوې دي.
- بنسټیز اصلاحات: د قانون او ځواب وینې له لارې د پیاوړو دولتي ادارو جوړول.
- له اداري فساد سره مبارزه: د تدارکاتو او ګمرکونو د اصلاح له لارې د روڼتیا رامنځته کول.
- د خصوصي سکتور وده: د ځايي متشبثینو د ملاتړ لپاره د جوازونو د ورکړې اسانول.
- ټولنیز ګډون: د ښځینه رهبرانو لوړول او د بې ځایه شویو خلکو ساتنه.
- امنیتي بنسټ: افغان وسله وال ځواکونه د پراختیا او پرمختګ بنسټ دی.
- د راتلونکي مالکیت: شریکان همکاري کوي، مګر افغانان خپله برخلیک ټاکي.
۱۴ سنبله ۱۳۹۴ | ارگ ریاست جمهوری، کابل - افغانستان
ترجمه
به نام خداوند بخشاینده و مهربان
وزیر صاحب حکیمی [وزیر مالیه]، آقای هیسوم [نماینده خاص سرمنشی سازمان ملل متحد در افغانستان ]، جناب مسلمیار [رئیس مشرانوجرگه]، مهمانان عالیقدر، اعضای کابینه، والیان، سفرا، سران نهادها، تمامی مهمانان عزیز ما، خانمها و آقایان!
جای خرسندی است که شما را به نشست سران عالیرتبه خیر مقدم بگویم. حضور شما در اینجا نه تنها واقعی، بلکه نمادین نیز میباشد. تصمیم به تشریفآوری شما به اینجا در زمانی که کابل در ماتم به سر میبرد، عملی است که بیانگر یکدلی، تفاهم، همدلی و تعهد میباشد. میخواهم به نمایندگی از حکومت، ملت، افکار عامه، جامعه مدنی، علما و زنان افغانستان، از شما از صمیم قلب تشکر کنم. «دوست آن است که گیرد دست دوست / در پریشان حالی و درماندگی». شما در حالی اینجا حضور دارید که ما به کمک نیاز داریم و ما، یکجا، با سربلندی و اطمینان میتوانیم با تمام چالشهایی که دامنگیر آن هستیم، مقابله کنیم.
ما یک روز هیجانانگیز را پیش رو داریم. از (کنفرانس) لندن تاکنون که در آن زمان من و داکتر عبدالله، استراتیژی اصلاحات برای خودکفایی را ارائه کردیم، این نخستین فرصت است تا ما با شرکای بینالمللیمان یک بحث آزاد و صریح داشته باشیم. بار دیگر روی بحث آزاد و صریح تأکید میکنم. «بحث آزاد» به این خاطر که سوالات بنیادی وجود دارند که خاتمه پیش از وقت بحث سودمند نخواهد بود و «صریح» بدین دلیل که پاسخگویی متقابل مستلزم صراحت میباشد و ما نباید از نمره دادن به تلاشهایمان به طور اخص تلاشهای دولت خودداری نماییم؛ زیرا دولتی که توسط مردم انتخاب گردد و به آنها تعهد سپرده باشد، باید به صورت آشکار ارزیابی گردد تا معیارهای مبنی بر اینکه ما چگونه در حال تغییر هستیم و چگونه (خدمات) ارائه میکنیم، را به دست آورد.
در زمان کنفرانس لندن، ما یک دولت جدید بودیم. امروز، ما دارای یک اداره کاملاً تشکیلیافته هستیم. کسانی که به نمایندگی از ما در پنل هستند و در این نشست صحبت میکنند، بهترین و بااستعدادترین رهبران افغانستان هستند. در طول روز، شما بحثهای متعدد و جالبی خواهید داشت، اما جذابترین بخش این نشست برای من و داکتر عبدالله، این خواهد بود که نظارهگر دولت وحدت ملیمان باشیم که به جامعه جهانی نشان میدهد که ما یک تیم با دیدگاه مشترک بوده و در صدد ترمیم کشور آسیب دیدهمان و ایجاد یک دنیای بهتر برای اطفال ما و آنها (جهان) میباشیم.
شب گذشته، در جریان صحبتهایم، مرور کلی بر استراتیژی اقتصادی دولت داشتم و در زمینه چگونگی (تحقق) پلان ما در راستای اعمال اصلاحات ساختاری که افغانستان را از یک اقتصاد مصرفی وابسته به کمک خارجی به سوی اقتصادی که برپایه افزایش بهرهوری از طریق سرمایهگذاری تجاری، اشتغالزایی و تجارت به حرکت در آورد، صحبت کردم. بدون تکرار بحث مذکور، تمایل دارم تا به صورت گذرا خلاصهای از عوامل عمده آن استراتیژی را خدمت شما بیان کنم. نخستین رکن استراتیژی مذکور، افزایش بهرهوری ملی با تمرکز بر سرمایهگذاری در عرصه زراعت، معدن، زیربنا، اتصال منطقهیی و به طور اخص سرمایه انسانی میباشد. رکن دوم بیانگر این است که افغانستان باید بازارها را ایجاد نموده و توسعه دهد تا به موجب آن زمینه رقابت منصفانه بین شرکتها و اشتغالزایی مساعد گردد و زنجیرههای ارزش زمینه دسترسی بهتر به سرمایه و دانش مورد نیاز جهت دستیابی به فرصتها در بازارهای جدید را برای ما فراهم نماید و در نهایت رکن سوم بیانگر این مطلب است که تمرکز دولت بر انکشاف باید سبب ایجاد مشارکت بین دولت و بخش خصوصی گردد تا زمینه را برای رشد و مشارکت با همسایههای دور و نزدیک ما در راستای افزایش همکاریهای منطقهیی جهت دستیابی به صلح، رفاه و توسعه، فراهم سازد.
مهم است تا استراتیژی اقتصادیمان را در این نشست (برای شما) و برای مردم افغانستان خاطرنشان بسازم؛ زیرا اشتغالزایی و پیشبرد اقتصاد کشور، اساسی را برای به ثمر رسیدن تلاشهای دیگر ما در راستای ساختن یک جامعه بردبار و فراگیر پیریزی میکند. ما باید برای صلح و رفاه تلاش کنیم، اما رفاه به صورت کامل نمایندگی از یک طرح اقتصادی نمیکند. پیگیری رشد و ترقی هرگز نباید به قیمت ارزشهای ما تمام شود. دولت ما به صورت قاطعانه معتقد است که حقوق بشر تجملات نیست که به خاطر توسعه اقتصادی، آن را بتوان تبادله کرد، و یا آنها را برای مدت نامحدود باطل سازیم تا زمانی برسد که بتوانیم از عهده آنها برآییم.
در کشوری جنگزده مانند افغانستان، حقوق بشر و ایجاد نهادهایی که رعایت و احترام به آن حقوق را تضمین نمایند به اندازه تحرک بخشیدن به بخش خصوصی و یا ساختن بندهای آبی به منظور توسعه (اقتصادی)، منحیث یک مسئله بنیادی میباشد. تصادفی نیست که با وجود تمامی چالشهای ما، امروز افغانستان در میان کشورهای منطقه دارای آزادترین مطبوعات است، بازترین فضا برای جامعه مدنی، تفویض استقلالیت بیشتر به کمیسیون حقوق بشر جایی که رهبر برجسته ما خانم سیما سمر آن را رهبری میکند و صریحاً متعهدانه به یک پالیسی ملی در راستای پیشرفت حقوق زنان بپردازند. در زمانی که حتی انکشافیافتهترین کشورها از تطبیق مکلفیتهای حقوقیشان در قبال حمایت از حقوق مهاجرین با مطرح نمودن چالشهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی که آنها مطرح میکنند، با مشکلات دست و پنجه نرم میکنند، ما در دولت وحدت ملی افغانستان شکننده بودن آزادیهای بنیادیمان را تشخیص نموده و آن را به کرات در این نشست و نشستهای دیگر و (همچنین) تعهد محکممان را در راستای حمایت و پیشرفت حقوق مهاجرین بیان کردهایم. هیچگونه سازشی در قبال حقوق بنیادی ما وجود ندارد، فصل دوم قانون اساسی افغانستان در مورد حقوق و وجایب اتباع، غیرقابل مذاکره است.
چارچوب پاسخگویی متقابل توکیو و استراتیژی برای خودکفایی ما به صورت ژرف الهام گرفته از موافقتنامههای جهانی از قبیل اعلامیههای پاریس و آکرا (Accra) و اعلامیه غیرالزامآور بوسان (Non-binding Busan Declaration) روی اثربخشی توسعه میباشد. موضوع اصلی در تمامی این بحثها بسیار ساده بود. پاسخگویی متقابل عبارت از انتقال (پول) از کشورهای ثروتمند به فقیر منحیث وسیلهای برای انکشاف نه، بلکه قراردادی است که براساس اعتماد، تمرکز و ارائه خدمات بین کشورها تعریف شده است.
نشست امروز به منظور انجام یک ارزیابی مبنی بر اینکه، ما از زمان تحویل گرفتن دولت چه فاصلهای را پیمودهایم در راستای رسیدن به توافقی برای مسیر فراروی ما از حالا تا زمان نشستهای سال آینده که نخست در وارسا در مورد امنیت و به تعقیب آن در بروکسل درباره همکاریهای انکشافی بحث خواهیم کرد، تدویر یافته است.
قبل از آغاز نشست، تمایل دارم تا توضیحاتی در مورد چگونگی سازماندهی ما به منظور تطبیق اجندای اصلاحی و نقشه راه که از هم اکنون الی کنفرانس بروکسل در سال آینده مدنظر داریم، ارائه کنم. رویکرد ما به خاطر دستیابی به اصلاحات، به صورت نهادی بوده است. همکاری بین من و داکتر عبدالله دلالت بر این امر دارد که قدرت یک بازی مجموع - صفر (sum game-Zero) نه، بلکه میتواند بیانگر تلاش، مسئولیت اخلاقی و پاسخگویی باشد. تعهد ما بر سیاست سازنده با میزان موفقیت ما در ایجاد نهادهای پایدار و باثبات سنجیده میشود. خرسند هستم تا شما را مطلع بسازم که کمیسیون اصلاحات انتخاباتی - که رئیس آن آقای عاکفی اینجا حضور دارد - زحمات زیادی کشیده و اولین بسته پیشنهادیشان را با ما شریک ساختهاند. امشب یک جلسه خاص کابینه جهت بررسی آن پیشنهادات برگزار خواهد شد. پارلمان در سال اخیر کاریاش، از لحاظ قانونی، نمیتواند قانون انتخابات را تغییر بدهد. در نتیجه، امشب قانون انتخابات با صدور یک فرمان تقنینی تعدیل خواهد شد. جا دارد از کمیسیون اصلاحات انتخاباتی به خاطر کار ستودنیشان ابراز امتنان نمایم. ما در آیندهای نزدیک تاریخ برگزاری انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی را اعلام خواهیم کرد. قابل ذکر است که تمام مشکلات موجود برای انتخابات پارلمانی آینده مرفوع نخواهد گردید، اما ما کاملاً اطمینان داریم که انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۹ از جمله شفافترین انتخاباتی خواهد بود که در هر کشوری و به طور اخص کشورهای توسعهیافته برگزار میشود. (ایجاد) دولت وحدت ملی یک موفقیت است. ما کابینهای را برگزیدیم که نهتنها متشکل از افراد شایسته میباشد؛ بلکه آماده هستند تا اجندای اصلاحی ما را تحقق ببخشند. طی تنها شش ماه، دولت قوانینی را بازبینی و یا تصویب کرد که در طول دو سال گذشته انجام نشده بود. قوانین و مقررات کلیدی که تصویب شدهاند شامل قانون بازبینیشده بانکداری، قوانین مرتبط با انرژی برق، قانون آپدیتشده تدارکات و قوانین دیگر میباشند. هر جلسه کابینه مشمول یک بخش تقنینی میباشد که زمینه را برای تطبیق اجندای خودکفایی مساعد میسازد.
اولین وظیفه رئیسجمهور افغانستان از نقطه نظر قانون اساسی، تأمین حاکمیت قانون میباشد، به همین دلیل ما روی وضع قانونی که از طریق آن به قوانین درست بازی دست یابیم، تمرکز میکنیم و بعداً براساس آن مجدداً امور را تنظیم کنیم. این اصلاحات تطبیقی کدامها هستند؟ اولین قدم، آغاز پروسهای در راستای ایجاد یک دولت شفاف و شایسته بوده است. یکی از دستاوردهای بزرگ سال گذشته سازماندهی مجدد برنامه ارتقای ظرفیت مبتنی بر نتایج (CBR) بوده است که اکنون کارمندان شایسته را برای وزارتها براساس پلانهای مدیریت منابع که مورد تصویب قرار گرفته، استخدام مینمایند. به پاس این پیشرفت، خرسندم که اطلاع یافتهام که دونرها نیز حسابهایشان را با درنظرداشت درجهبندی برنامه سیبیآر تنظیم میکنند تا ما بتوانیم به فرار مغزها از دوایر دولتی نقطه پایان بگذاریم. طوری که شب گذشته متذکر شدم، ما مسئولیت انتخاب روسای عمومی و مقامات ارشد را به جای کمیسیون خدمات ملکی به وزرای مربوط هر وزارت تفویض نمودیم. در نتیجه، وزرای ما قادر خواهند بود تا خودشان تیمهایشان را تشکیل داده و در قبال فعالیتهایشان پاسخگو باشند. من به آقای حکیمی وزیر مالیه به خاطر تکمیل این کار تبریک میگویم، زیرا من منحیث وزیر مالیه در آن زمان موفق به انجام این کار نشدم. بنابراین، از همه شما ابراز امتنان مینمایم.
بخش دوم اصلاحی آغاز کار برای اصلاحسازی پروسه بودجه است. سیستم بودجوی افغانستان احتیاجات را برآورده میسازد در صورتی که هدف آن پیشاپیش پیگیری مصارف پروژهها باشد. این سیستم، ابزار موثری جهت پیشبرد پالیسیهای انکشاف ملی و همچنین پشتیبانی از اصلاحات به رهبری دولت نبوده است. ما باید تلاشهایمان را در حیطه اصلاحات و ایجاد یک بودجه ملی که کمتر گسسته باشد، بیشتر جوابگو باشد و منابع را مطابق با کارایی تخصیص بدهد، تجدید کنیم. نقشه راه جدید مدیریت مالی عامه، کیفیت پلانگذاری را بهبود خواهد بخشید، هزینههای واقعی را انعکاس خواهد داد و گزارشدهی بهتر و سریعتر را ارائه میکند تا زمینه را برای وزارت مالیه جهت نظارت بر کیفیت تطبیق آن، مساعد میسازد. با یک سیستم بودجوی بهتر، وزارتها قادر خواهند بود تا با موثریت بیشتری (بودجهشان) را به مصرف برسانند. این روند به جای موضوعات، بر ظرفیت و کارایی افراد و تیمها تمرکز خواهند نمود. در زمینه عملی نمودن هدفمان برای خودکفایی، وزارت مالیه در طول روز در این مورد حرفهای بیشتری برای گفتن خواهد داشت.
اقدام اصلاحی سوم تسریع مبارزه بر ضد فساد بوده است. در (کنفرانس) لندن، ما وعده نمودیم که مبارزه با فساد را در صدر اولویتهای دولت خود قرار دهیم. در طول سال، ما این مبارزه را در چندین عرصه آغاز کردهایم. کابلبانک دیگر سمبول ناتوانی دولت نه، بلکه سمبول قاطعیت آن میباشد. بر علاوه آن، اقداماتی که در تدارکات سکتور دفاعی و دیگر عرصهها انجام شد، نمونههایی از این مبارزه میباشند. ما کمیسیون تدارکات ملی را - که هر روز شنبه جلسه آن را رهبری میکنم - را ایجاد نمودهایم. داکتر عبدالله، معاون رئیسجمهور آقای دانش و وزرای مالیه، عدلیه و اقتصاد اعضای این کمیسیون میباشند تا قراردادهای با ارزش بالا که در گذشته به دلیل داشتن مشخصههای ناقص و عدم موثریت برای دولت، صدها میلیون دالر هزینه به همراه داشت، را مورد بررسی قرار دهند. ما همچنین تغییرات عمدهای را در چگونگی مدیریت نمودن گمرکات به وجود آوردهایم. ما به سرعت در حال افزایش عایداتمان هستیم. ما همچنین تلاشهای زیادی را در راستای پایان دادن به فرهنگ معافیت (از مجازات) با مورد تعقیب قراردادن افرادی که پول دولت را میدزدند، بدون درنظرداشت روابط سیاسی آنها، به خرج دادهایم.
چهارمین اقدام اصلاحی عمده عبارت از اعتبار بخشیدن به سیستم عدلی افغانستان بوده است تا ما بتوانیم که کشور را از طریق احترام به حاکمیت قانون اداره کنیم. سترهمحکمه ـ که توسط قاضیالقضات توانای ما رهبری میشود ـ با تمرکز بر وظایف قانونیاش اصلاحات همهجانبهای را آغاز مینماید. ما اولین خانم را برای عضویت در سترهمحکمه نامزد نمودیم و با تأسف که ایشان تنها با کمبود هشت رأی از این کرسی بازماند. ایشان یکی از چهرههای حقوقی باکفایت در کشور میباشد و از شایستگی بیشتری نسبت به نامزدانی که من در نظر گرفتهام، برخوردار هست. یک سر و گردن بالاتر از نامزدانی بود که من ملاحظه میکنم. امیدوارم که اعضای پارلمان ما در اتخاذ تصامیمشان نه تنها جندر (جنسیت)، بلکه شایستگی (افراد) را نیز مدنظر بگیرند. ما بررسی سارنوالان را جهت پاکسازی و حذف آن دسته از سارنوالان بیکفایت و حتی آلوده به فساد که به این مسلک مهم نفوذ کردهبودند را آغاز کردهایم. با اذعان به این که، فقدان قانون، خشونت و جرم باهم مرتبط هستند، ما جهت محدودساختن تجارت مواد مخدر و فساد مالی که یکجا با آن رشد میکند، یک کمیسیون بینالوزارتی را تشکیل دادهایم. قبلاً نگرشی که در این زمینه وجود داشت، حاکی از آن بود که «ما افغانها (مواد مخدر) را کشت میکنیم؛ دیگران آن را مصرف میکنند.» بگذارید خبری را به اطلاعتان برسانم؛ ما دارای سه و نیم ملیون معتاد هستیم و اعتیاد هر روزه از ما قربانی میگیرد. ما یک جامعه همبسته، با ارزشهای فامیلی و اجتماعی بالا هستیم. امروز پلها بر روی دریای کابل مملو از افرادی هستند که فامیلشان آنها را عاق کرده و از خانواده طرد شدهاند. تولیدکنندگان، پروسسکنندگان، قاچاقبران و مصرفکنندگان (موادمخدر) باید متعهد به قراردادی جهت رسیدگی به این پدیده جهانی گردند، زیرا هیچکدام از ما نمیتوانیم این پدیده را نادیده بگیریم و بالاخص ما (که از پدیده موادمخدر متضرر میشویم) یک نسل از بهترین جوانانمان را بر اثر اعتیاد از دست خواهیم داد.
انگیزه بخشیدن و ترقی دادن بخش خصوصی، پنجمین اقدام اصلاحی ما را تشکیل میدهد تا منجر به تحریک سرمایهگذاری در کشور گردیده و از این طریق اشتغالزایی که کشور شدیداً نیازمند آن است، صورت گیرد. ما طرح قوانینی را به تصویب رساندیم و روی موافقتنامههایی که منجر به افزایش برقرسانی به افغانستان گردد، مذاکراتی داشتیم از جمله تلاشها برای پیشرفت ما در عرصه استفاده از منابع قابلتجدید انرژی که یک پیششرط بنیادی برای هر نوع انکشاف صنعتی میباشد. ما اقداماتمان به منظور سادهسازی ضروریات برای (اخذ) جواز را آغاز کردهایم و ما ثبت و (صدور) جواز جهت گشایش اولین فروشگاه زنجیرهای (shop-stop-one) در افغانستان را طی سال جاری، پیشبینی میکنیم.
اقدام اصلاحی ششم ما چیست؟ اولین مجموعه اصلاحات متمرکز بر دولت و وزارتخانهها بود و ما پلان صدروزه اولمان را تطبیق کردیم. پلان صدروزه دوم بر روابط بین وزارتها و ولایات تمرکز خواهد کرد. آقای (جیلانی) پوپل، رهبر توانای اداره مستقل ارگانهای محلی فعالیتهای سودمندی را در راستای آمادهسازی پلانهای اصلاحی ولایات انجام داده است که ما در حال تطبیق آن هستیم. من والیان ننگرهار، هرات، کندهار و دیگر والیان محترمی که در اینجا حضور دارند را میبینم؛ جا دارد به آنها خوشآمدید بگویم. این گروه از والیان متشکل از افراد برجسته و متعهد میباشند که دو تن آنها را خانمها تشکیل میدهند. خانم سرابی اولین والی زن در کشور بود. طی سال آتی، دولت ما اقدام به راهاندازی یک کمپاین منسجم به منظور ترغیب شرکتهای منطقهیی و بینالمللی جهت سرمایهگذاری در افغانستان خواهد کرد. ما به صورت چشمگیری روند سرمایهگذاری را ساده ساختهایم و تشریفات اداری را کاهش دادهایم، زیرا پالیسیهای بد نسبت به جنگ کنونی باعث آسیب اقتصادی بیشتری در کشور میگردد. در حالی که ما از هر قدر سرمایهگذاری خارجی که ممکن باشد به خاطر رشد در کوتاهمدت و اشتغالزایی، استقبال میکنیم، اما اولویت ضروری همانا ایجاد بستر مناسبتر سرمایهگذاری برای متشبثین و تصدیهای متوسط و کوچک داخل افغانستان میباشد.
همان طوری که ما در خودارزیابی پیشرفت خودکفاییمان نوشتیم، ما درک میکنیم که باید پیامهای واضحتر و دقیقتری به سرمایهگذاران بفرستیم، مبنی بر اینکه این دولت رشد و ترقی را جداً مدنظر دارد. بنا بر این، تمایل دارم تا این نشست را با بیان موضوعات ذیل افتتاح کنم:
- اداره حمایت سرمایهگذاری افغانستان (آیسا) و وزارت تجارت و صنایع رایزنیهایشان را با اتاقهای تجارت و صنایع افغانستان، اتحادیه صنایع افغانستان (AIA)، بخشها و نمایندگان تصدیهای کوچک و متوسط و تصدیهای متعلق به زنان، افزایش خواهند داد. من در شورای عالی اقتصاد شخصاً پیشنهادات را بررسی میکنم و آنها را به کابینه انتقال میدهم.
- ما (طرح) اصلاحی را مبنی بر افزایش اعتبار جوازهای تجاری به صورت استندرد از ۱ به ۳ سال را به عنوان بخشی از اصلاحات گسترده در پروسه ثبت و (صدور) جواز، به کابینه ارائه خواهیم کرد.
- به عنوان بخشی از کمپاین «سرمایهگذاری در افغانستان» ما با اداره آیسا به منظور بررسی و احتمالاً حذف مقرره الزامی بودن تصفیهنامه مالیاتی جهت تجدید جواز تجاری، کار خواهیم کرد.
- ما از کابینه خواهیم خواست تا پلان ریاست عواید افغانستان را به منظور اصلاح سیستم منابع بشریاش، تصویب و از آن حمایت کند که این امر منجر به بهبود ثبات مالی و کاهش فساد خواهد شد.
هفته گذشته، کابینه پلان هدفمند و همهجانبه آقای حکیمی وزیر مالیه، مبنی بر اصلاح منابع بشری ریاست گمرکات را تصویب نمود. هیچکس نمیتواند در ریاست عواید کار کند، مگر اینکه سند مرتبط با رشته گمرکات داشته باشد و استخدام متقاضیان کاملاً به صورت شفاف انجام خواهد شد.
وزارت مالیه یک کمیته بینالوزارتی و بین ریاستی را به خاطر پالیسی مالیه (تکس) به ریاست آقای حکیمی تشکیل خواهد داد. این کمیته یکایک پالیسیهای جدید مالیه و پیشنهادات اصلاحی را بررسی خواهد نمود تا قبل از ارائه به کابینه در این زمینه توافق صورت بگیرد. این امر بدین معنی است که با تمامی افراد ذیدخل قبل از معرفی پالیسیهای جدید مشوره صورت میگیرد که باعث کاهش پروسههای تکراری در سطوح ریاستها و وزارتها میگردد. هر چند که مشوره یک حق رد (وتو) نمیباشد. بخش خصوصی باید به یک محیط مساعد پاسخ داده و مشارکت کند و بر تداوم معاملاتی که بر مبنای حمایت و پشتیبانی (دیگران) استوار است، پافشاری نکند؛ اما هر پالیسی بر اساس مشوره کامل خواهد بود و به صورت واضح به دیگران منتقل میگردد. هرچند که این وظیفه دولت است تا تصمیم نهایی را اتخاذ نماید تا توازن، میان تمامی (افراد و گروههای) ذیدخل رعایت گردیده و تنها منحصر به یک بخش نباشد.
جهت ترغیب به سرمایهگذاری در بخش مخابرات، شرکتهای مخابراتی خصوصی اجازه خواهند یافت تا به زیرساخت کیبل فایبر نوری دسترسی داشته باشند.
جهت توسعه ذخایر گاز، ما در آینده نزدیک ابتکاری را اعلام خواهیم کرد تا اعتماد سرمایهگذار و گرایشهای آینده جهت توسعه میدان گازی (gasfield) شبرغان را احیا بسازیم.
پروسه به خاطر اجراکردن پرداختهای (پولی) قراردادیها ساده خواهد شد تا راه را کوتاهتر و پرداخت (پول) را تسریع نماید. هر قرارداد تدارکاتی مستلزم یک زمانبندی واضح برای پرداخت (پول) خواهد بود. ارائه خدمات و پرداخت پول در مطابقت با یکدیگر صورت خواهد گرفت.
قدم اصلاحی هفتم بر ترقی دادن شمولیت اجتماعی زنان و حمایت از حقوق آنها استوار بوده است. در اوایل سال جاری، ما سمیناری تحت عنوان «زنان، صلح و امنیت» را راهاندازی نمودیم و من متعهد شدهام تا پیشنهادات را به طور کامل، عملی بسازم. ما همچنین در عمل نمودن به تعهدمان در راستای شمولیت زنان در رتبههای بلند دولتی پیشرفتهایی داشتهایم. بی نهایت خرسند هستم که چهار خانم برجسته همکار با ما یعنی وزیر صاحبان (نسرین) اوریاخیل [وزیر کار و امور اجتماعی، شهدا و معلولین]، (فریده) مومند [وزیر تحصیلات عالی]، (دلبند) نظری [وزیر امور زنان] و (سلامت) عظیمی [وزیر مبارزه با موادمخدر]، با ما یکجا هستند و پورتفولیوهای مهمی را رهبری میکنند. همان طوری که به سمع و نظر شما رساندم، من یک خانم را برای عضویت در سترهمحکمه نامزد ساختم و میخواهم اطمینان بدهم که سال آینده، سه تن از قاضیان در سترهمحکمه تقاعد خواهند نمود؛ بنا بر این، ما میتوانیم جز اولین کسانی باشیم که یک خانم در سترهمحکمه داشته باشیم. جای نهایت خوشبختی است که ما افغانستان، یونان نیست. انقباض اقتصادی (economic contraction) ما ناشی از اتخاذ پالیسیهای بد (غلط) نمیباشد. ما از مذاکره با شرکای بینالمللیمان در راستای آوردن اصلاحات جدی اجتناب نکردهایم؛ اما انتظار ما در زمینه تطبیق تعدیلات اقتصادی که من شب گذشته و امروز صبح خلاصهای از آن را بیان کردم به صورت قابل ملاحظهای کاهش خواهد یافت. در صورتی که ما نتوانیم در جریان آوردن اصلاحات، راهکاری به منظور ایجاد فرصتهای شغلی برای مردم پیدا کنیم. دولت، به مثابه یک شرکت خصوصی نمیباشد که براساس فایده و ضرر اداره شود. تصویر اساسی دولت که برای (آوردن) اصلاحات الزامی بوده و باید باهم یکجا شوند، مشروعیت و پیوستگی میباشد که در نتیجه بتوانیم به صورت منسجم و همهجانبه حرکت کنیم. در عین حال، مردم باید درک کنند که اصلاحات به نفع آنها و فرزندانشان است.
به عنوان رئیسجمهور افغانستان، من قاطعانه بر این دیدگاه هستم که ما باید با شما و شرکای بینالمللی که جهت اشتراک در این ورکشاپ به منظور یافتن راههایی جهت کاهش اثرات تعدیلات ساختاری بر فقیرترین (افراد) به کابل آمدهاند، کار کنیم. ما باید چگونگی تعیین هدف برای سرمایهگذاری عامه را طوری بهبود بخشیم تا عرصه را بر سرمایهگذاری خصوصی تنگ ننماید و منفعتی که از آن به مردم میرسد را به حداعظمی برسانیم. ما امروز به سادگی نمیتوانیم از (افراد) فقیر به خاطر جستجوی رفاه درازمدتی که فردا در انتظار ماست، چشمپوشی کنیم.
در جریان بحثهای امروز، ما باور داریم که شما درک خواهید کرد که اصلاحات در حال انجام است. من رشته سخن را به وزرای ما میدهم تا پلانهایشان را به خاطر به دست آوردن نتایجی که در اجندای ما به آن تعهد نموده بودیم، را شرح دهند. اما قبل از افتتاح این ورکشاپ و بحثهای عمومی، تمایل دارم تا سه تعهد صریح و روشن که من و دولتم باید در قبال آن پاسخگو باشم را بیان کنم:
اولین وعده و تعهد این است که تا زمان نشست بروکسل، دولت افغانستان یک بودجه بااعتبار ارائه خواهد نمود که نهتنها پیشبینیهای آن تصویر واقعی از وضعیت اقتصادی ما ارائه خواهد کرد؛ بلکه در زمان نشست بروکسل، رقم عایدات ما بیانگر یک افزایش واقعبینانه خواهدبود که اقتصاد (ما) شروع به بهتر شدن خواهد نمود.
وعده دوم این است که افغانستان عملکرد بهتری در قبال حقوق بشر خواهد داشت و به طور اخص ما تغییرات مثبتی را در پیشرفت حقوق زنان در سرتاسر کشور خواهیم آورد. بار دیگر تمایل دارم تا از وزیر صاحب مهاجرین و عودتکنندگان ما [عالمی بلخی] به خاطر رهبری توانایشان در راستای مذاکرات با دو کشور همسایه ما که در آن ۵ میلیون مهاجر افغان زندگی میکنند، ابراز امتنان نمایم. ما به صورت همهجانبه به مسئله مهاجرین و بازگشت داوطلبانه و باعزتشان به افغانستان، پرداختهایم. من شخصاً شورای عودت مهاجرین را رهبری میکنم و وعده ما حذف عبارت «بیجاشده داخلی» از لغتنامه سیاسی و اجتماعی ما میباشد.
تعهد ما به عدالت در دین و فرهنگ ما نهفته است و به حاشیه راندن زنان بیش از این قابل تحمل نخواهد بود.
سومین وعده من این است که در صورت داشتن یک شریک بااراده، گفتوگوهای صلح پیشرفت خواهد کرد و گفتوگوی جدی جهت پایان دادن به کشتار در جریان خواهد بود.
اجازه بدهید که به مسئله «امنیت» بر گردم. من نمیتوانم این ورکشاپ را بدون قدردانی از نقش حیاتی که قوای امنیتی ما برای دفاع از کشور ایفا میکنند، افتتاح نمایم. بدون چتر امنیتی که آنها برای ما فراهم کردهاند، این گفتوگوهایی که روی موضوع انکشاف میباشد، معنی و مفهومی نخواهد داشت. موفقیت و انکشاف افغانستان بدون موفقیت آنان امکانپذیر نمیباشد. افغانستان کشوری است که مورد حمله قوایی قرار گرفته که معتقد به هیچکدام از ارزشهایی که امروز در مورد آن بحث میکنیم، چه حقوق زنان، چه همکاریهای انکشافی و صلحآمیز با همسایگان ما در منطقه و در جهان و یا پایانی بر موادمخدر که هزینه سیاستهای جرمی را تأمین میکند، نمیباشند.
بدون شک جادهای که منتهی به (نشست) بروکسل است باید از راه (نشست) وارسا عبور کند. ما متعهد بر برآورده ساختن به نیاز انکشافی ملی افغانستان هستیم و به خاطر حمایت و آموختههایی که شرکای ما در مأموریت حمایت قاطع برای ما فراهم نمودهاند، سپاسگزاریم. ما همچنین از تعهد شجاعانه متحد اساسی ما ایالات متحده امریکا که به ما در راستای ایستادگی در برابر گسترش تروریزم و دهشت در کشور ما و سرتاسر آسیا کمک نمودند، قدردانی مینماییم و از هر (کشور) عضوی که در چوکات مأموریت ناتو / آیساف با ما همکاری نمودند و آنانی که هماکنون در مأموریت حمایت قاطع با ما همکار هستند، ابراز امتنان مینماییم.
هدف ما مبدل ساختن مأموریت حمایت قاطع به یک مشارکت دوامدار میباشد و ما اطمینان داریم که یکجا میتوانیم بر تمامی چالشها غلبه کنیم.
اجازه بدهید موضوعی را یادآوری کنم. سال گذشته، بسیاری از افراد میگفتند که قوای امنیتی افغان به سرعت ناپدید میگردند و قادر به دفاع از کشور نخواهند بود. این کشور سر زمین میهنپرستان است. ما از این کشور برای پنج هزار سال دفاع کردهایم و به شما اطمینان میدهم که برای پنج هزار سال آینده نیز از این کشور دفاع خواهیم کرد و به استقلالمان افتخار و عزت خواهیم بخشید.
اجازه بدهید رشته سخن را به کابینه و همکاران توانایم بدهم. میدانم که بحث جالب و مفیدی خواهید داشت. افغانستان در حال حرکت است. برای تمامی شما آرزوی موفقیت مینمایم و از هم اکنون تا سال آینده در بروکسل منتظر شما خواهم بود تا بار دیگر یکجا شویم که من بتوانم نتایج عمده از خدمات ما که در طول سالها صورت گرفته را به شما پیشکش کنم. حضور شما به خاطر امید بخشیدن و اطمینان بخشیدن به افغانها که آنها تنها نیستند، ضروری میباشد؛ اما افغانها نیز میدانند که آنها باید مسئولیت آیندهشان را خودشان برعهده بگیرند، زیرا هیچ مشارکتی به ثمر نخواهد رسید، مگر آنکه شریکی که نیازمند است و به آینده فکر میکند، مسئولیت آینده خود را برعهده گیرد و به آن متعهد باشد.
تشکر.