د افغانستان د ملي مقاومت نمانځنه او د سولې پر لور د پرمختګ ګامونه
له افغانستانه د شوروي د سرو لښکرو د وتلو د ۲۹مې کالیزې په مناسبت غونډه کې وینا
مهم ټکي:
- د جهاد افتخار: د افغانستان بریا په عقیده، یووالي او استقامت ولاړه وه.
- ملي یووالی: ټول قومي او سیاسي اړخونه باید په یوه ملي اجماع کې سره متحد شي.
- عدالت او ځواب وینه: پرته له تبعیضه د قانون او اساسي قانون حاکمیت ساتل.
- سولې ته ژمنتیا: د سیاسي حل لارو لټول او د تېرو میراثي شخړو پای ته رسول.
- روڼ ټاکنې: هېوادوال باید په عادلانه او تر څارنې لاندې ټاکنیزو پروسو کې برخه واخلي.
- امنیت او دفاع: د وسله والو ځواکونو د قربانیو درناوی او د ملکي وګړو ساتنه.
- د کډوالو راستنېدل: هېواد ته د افغان کډوالو د باعزته او خوندي راستنېدو اسانتیا برابرول.
- اقتصادي خپلواکي: پر ځان بسیاینې او اوږدمهاله پراختیا باندې تمرکز کول.
- نړیوالې سوله ییزې اړیکې: د ګډو ګټو لپاره له نړیوالو فعالانو سره ملګرتیا کول.
- ځوانان او راتلونکی: د پایداره سولې لپاره د راتلونکي نسل پیاوړي کول.
۲۸ دلو ۱۳۹۶
بسم الله الرحمن الرحیم
«إِنَّ اللَّهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ یُغَیِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ» (الرعد: ۱۱)
جلالتمآبان، استاد دانش، جناب داکتر عبدالله، جناب حکمتیار، بزرگان جهادی، اعضای محترم پارلمان، مشران اقوام، خواهران گرامی، اعضای محترم کابینه، تمام حضار مجلس و هموطنان گرامی! السلام علیکم و رحمة الله و برکاته.
ویژگی جهاد افغانستان در این بود که نه دشمن، نه همکار توقع موفقیتش را داشت. این جهاد را مردم افغانستان به کامیابی رساندند و افتخارش از مردم افغانستان است. کل مبصرین وقت را ببینید، آیا کدامشان به این عقیده داشت؟ اما مردم افغانستان با اتکا به دین مبین اسلام، هدایات قرآن کریم و شریعت غرای محمدی، عقیده خود را پیروز ساختند.
نو ټول ولس ته یو وار بیا د دې افتخار مبارکي وایم، واضح است که ریشه قوت ما در چیست؟ در عقیده، وحدت، تمرکز و باور بر این که ما میتوانیم برخلاف توقعات، چیزی را که غیرممکن جلوه داده میشود، ممکن بسازیم. علاوه بر این، این روز تنها به ما تعلق ندارد، به جهان اسلام تعلق دارد. هیچ کشور دیگر در تاریخ معاصر اسلام به اندازه ملت افغانستان برای اسلام قربانی نداده است. نو ځکه موږ ته څوک د اسلام درس نه شي راکولای او نه دا ادعا رباندې کولای شي. که زموږ د یوې سلینې په اندازه چا قرباني ورکړې وي، را دې شي، له موږ سره دې کښېني او موږ ته دې ووایي چې موږ ته درس راکولای شي.
علماء کرام و مجاهدین ما میتوانند در هر میدان بحث، همراه هر کسی که ادعا دارد که قانون اساسی افغانستان اسلامی نیست یا سطح رهبری دولت حکومت وحدت ملی بیباور است، در مناظره بیایند یا ستره محکمه ما. ضرورت واضح است که ما بدانیم در آن روز تاریخ معاصر اسلام را تغییر دادیم.
سوم، این روز به دنیا هم تعلق دارد. در افتخار ما دنیا شامل بود، تا آن روز مردم به جبر تاریخ عقیده داشتند یا نی؟ میلیونها جوان خصوصاً در آسیا این شعار را نمیگفتند که آسیا سرخ است، سرخ بودن آسیا در جهان ختم شد. از این جهت از نگاه تاریخی، جهاد مردم افغانستان اعتباری را داشته که هیچ نوع اشتباه بعدی از اهمیت آن کم کرده نمیتواند. این یک افتخار ملی و تاریخی ماست، تا ابد باید این ملت سرش افتخار کند او هیله ده چې دلته واقعي اجماع واوسي، هر څوک چې له دې اجماعه نه وځي، له افغانیت او اسلامیت نه وځي او هغوی ته ځای نشته.
دوم، من میخواهم که از تمام سخنگویان امروز ابراز امتنان کنم. امروز ارگ جای تحمل و بحثهای ملی است. هغه زغم چې حکمتیار صاحب تاسو غوښته، هیله ده چې نن ستاسې په وجود، ستاسې په تشریف آورۍ او ستاسې په وینا کې، جناب داکتر صاحب، جناب استاد دانش او جناب مسلمیار صاحب ووینم. موږ دا زغم پیدا کړی چې خپلو ملي مسایلو باندې وغږېږو، نه د دې لپاره چې غمونه تازه کړو، بلکې د دې لپاره چې د حل لاره یې پیدا کړو. افغانستان د هېچا انحصار نه دی. افغانستان به تمام ملت تعلق دارد و مسئله بنیادی ساختار قدرت را قانون اساسی به فضل خداوند ﷻ حل کرده است.
بعد از این مثلی که در گذشته دو بار فیصله شده است، در آینده مردم افغانستان قضاوت خواهند کرد که کی را شایسته خدمت میدانند. نو په هغه برخه کې زه غواړم د ملي یواوالي حکومت په استازیتوب ټولو سیاسي اقشارو باندې غږ وکړم چې راشئ د شفافو انتخاباتو لپاره له موږ سره مرسته وکړئ. زما لاس، د ډاکتر صاحب لاس او د استاد دانش لاس تاسې ته دی. راشئ ټول مراحل یې تر تفتیش لاندې ونیسئ.
آن را که حساب پاک است، از محاسبه چه باک است. ما باور به یک انتخابات شفاف، مؤثر و به وقت داریم و خصوصاً خواهش من از تمام حضار مجلس، سیاسیون کشور و تمام هموطنان ما این است که کار نظارت بر تهیه، ترتیب و انسجام انتخابات ریاست جمهوری را از همین روز شروع بکنید. نه څوک دلته د قدرت د دوام غوښتونکی دی او نه یې ملت پرېږدي، نو باید وضاحت ولرو چې موږ چېرې ځو؟
در این بخش، من خاصتاً میخواهم از قوای امنیتی و دفاعی کشور و تمام مردم افغانستان تشکر کنم. همان طوری که در آن وقت مردم باورمند نبودند که جهاد افغانستان پیروز میشود، وقتی که انتقال خلاص شد و حکومت وحدت ملی تشکیل شد، این مردم به این خیال بودند که قوای امنیتی و دفاعی افغانستان تاب دفاع و مقاومت را نخواهد داشت. من سرتان افتخار میکنم و ملت افغانستان سرتان افتخار میکند. قربانی شما در هر سنگر این مملکت، تعهدتان به بیرق پر افتخار و قانون اساسیتان، قابل افتخار کل ملت است.
پولیس ملی ما قربانیهایی را که در مبارزه با تروریزم از خاطر نجات جان افغانهای بیگناه دادهاند، بینظیر است. معلومدار مشکلات داریم، مشکلات را به میراث گرفتیم؛ اما راه حل در چیست؟ - و خصوصاً برمک صاحب [سرپرست وزارت امور داخله] اقدام شجاعانه دیروزتان را به خودت و به مردم کابل تبریک میگویم - که مردم بفهمند که به اساس کفایت، با در نظرداشت وحدت ملی و ترکیب اجتماعی ما، همه پیدا شده میتوانند که به این خاک تعهد دارند؛ اما تشکری ما خصوصاً از خانوادههای شهدای جهاد است که همیشه از اینها یاد میکنیم، مگر بدبختانه تا هنوز هم شرایط مؤثریت و رفاه را فراهم نکردهایم که این تعهد ملی خود را انجام بدهیم. امید است که از یک طرف در ۲۴ ماه آینده هدفی را که ما میخواهیم این است که تمام مهاجرین افغانستان از پاکستان دوباره به آغوش کشور خود بیایند. ما میخواهیم تمام اولویت خود را تغییر بدهیم تا مهاجرین افغانستان از پاکستان پس بیایند.
موږ نه غواړو چې دوی ته پلمه پاتې شي چې مهاجرین مو دا کوي یا هغه کوي. مهاجرین یې نه کوي. نو موږ باید ملا وتړو او دا خبره خلاصه کړو او پس له هغه نه به انشاءاللهتعالی له ایران سره هم نتیجه ته ورسېږو. ځکه دا ولس او چې دا جهاد یې ګټلی. جناب حاجي صاحب الماس، جناب حاجي دین محمد، تاسې ټول سلهاو کسان پیژنئ چې نن د چا هم په یاد نه دي. عبدالرحمن جان به د چا په یاد وي، اما کارنامې یې وکړې، نور نو تاسې پخپله د کارنامو متخصصین یئ او موږ پرې ویاړو.
نکته دوم من این است که افغانستان حق ملت بودن را در سنگر جهاد کمایی کرد. به ما کسی حق ملت دادن را نبخشیده است. ما نتیجه کدام موافقه بینالمللی نیستیم که این ملت است. ما خود، خود را ملت ساختیم و سر آن افتخار میکنیم. دا ملت قوت لري. درې زره کاله تاریخ یې درلودى. څوک دې موږ ته نه وایي چې موږ د ملت په حیث ستونزه لرو یا آینده نه لرو. فضل د خدای ﷻ په دې ټول پوه شوي دي، اوس چې هر څوک له بهر نه راځي وایي قوي ملت دی. هو! ستونزه مو دا ده، دا حق مو ګټلی چې باید دولت هم ووسو. افغانستان په بل تکیه، بل پورې تړلی یا د بل قوت ګوډاګی نه شي کېدای. دا مستقل دولت دی او د مستقل دولت په حیث درېږي!
هر څوک چې موږ د مستقل دولت په حیث نه مني، په حقیقت کې موږ سره جفا کوي او جفا موږ نه منو، اما زموږ هدف څه دی؟ زموږ هدف دا دی چې ټولې منطقې او ټولې نړۍ سره په اتحاد او اتفاق ووسو او ځکه له بینالمللي همکارانو نه مننه کوم چې زموږ له اولې تجربې نه یې درس واخیست. موږ پس له جهاده له نړۍ هېر شوو، خو پس له ۱۱ د سپټمبر نه موږ له نړۍ نه نه یوو هېر شوي او دا یو قوت دی. هیله ده چې دې نه د نړۍ د ګټې لپاره او زموږ د ګټې لپاره اعظمي استفاده وشي.
این را هم فراموش نکنید که ملت افغانستان تنها قربانی در جان ندادهاند؛ قربانی مالی ما از طرف بانک جهانی در سالهای جهاد ۲۴۰ میلیارد دالر تخمین شده بود. لا کلي ویجاړ دي، لا باندې په بد حال دي، لا ماینونه د کورونو په مخ کې پراته دي. د دې ټولو رفع کول لازمي او پر موږ باندې واجب دي. دا چې تاریخ څوک لیکي، مورخین یې لیکي او معاصر ولس به یې لیکي، اما خواهش من در این مرحله و برهه تاریخ این است که ما سر آیندهسازی تمرکز کنیم.
بزرگان ما اشتباهات را تحلیل کرده میتوانند و مردم ما هم دستاوردها را، نکته اساسی این است که به صورت متمرکز و با وحدت کامل برای کمایی کردن استقلال اقتصادی افغانستان و آوردن شرایط صلح، رفاه و امنیت دوامدار، تمام انرژی خود را متمرکز کنیم.
من موافق هستم. ما راه حل سیاسی میخواهیم و در کنفرانس دوم کابل که پیشروی ما است، حکومت وحدت ملی طرح صلح خود را ارائه خواهد کرد؛ اما ملت هم باید سوال کند، کسانی که صلح را نمیخواهند از خاطر منافع، وابستگیها و تعلقات است یا از خاطر اینکه شکایت دارند؟ هر نوع ستونزه چې وي دا ولس حاضر دی چې حل یې کړي. شپږ سوه علماء کرام راغلل، قطعنامه یې صادر کړه. من واقعاً از شورای عالی صلح و همه همکارها ابراز امتنان میکنم و در قطعنامه صلح واضح است که صلح امر الهی، وجیبه دینی و ضرورت ملی است؛ صلحى که پیشمقدمه یک جنگ وخیم منطقهیی و این چیزها نباشد. نو ځکه لازمه ده چې د سولې لپاره موږ ژمنه واخلو او ژمنې ته موږ تیار یوو، هیله ده شرایط برابر شي او په کابل کنفرانس کې به انشاءاللهتعالی دې باندې ډېر وغږېږو.
وجیبه اساسی ما ختم بحرانهای میراثی چهل سال و صد سال است. تر ډېره حده پورې به موږ هم اشتباهات کړې وي، اما دا بحرانونو موږ نه دي جوړ کړي، موږ ته میراث کې پاتې دي او هیله ده چې هغه صبر، حوصله او په عین حال کې قاطعیت چې ضرور و، تر هغه حده پورې چې انساني نظر ممکن و، موږ خرچ کړې وي چې دا زمینه برابره شي او شفافو انتخاباتو ته لاره هواره شي. که کوم بل بدیل د ملي وحدت حکومت وي، تاسې مهرباني وکړئ ویې وایئ او که بدیل نه وي او غواړو چې عنعنه د سیاسي قدرت د انتقال، د ولس د رایې او آزادې رایې په اساس باندې ولرو، نو باید ټول راټول شوو. چرا؟ از خاطری که ما در شرایطی امروز قرار داریم که امید است، آرزوهای ۴۰ ساله مردم افغانستان از نگاه سیاست خارجی، اقتدار ملی و آزادی ما عملی شده بتواند. در این مرحله تمرکز به کار است، حرکت به وجود آمده؛ ولی حرکت به اندازهای نیست که همهجانبه باشد؛ اما ضرورت تداوم به صورت اساسی است تا ما آرزوهای ملی خود را به دست بیاوریم و عملی کنیم، زمان ساکت بوده نمیتواند.
که موږ غواړو چې مخکې لاړ شوو او د خپل ولس ستونزې حل کړو، نو ضرور ده چې فیصلې وکړو، مشوره په سر او سترګو، اما دا نه شي کېدای چې تصامیم هم ونه نیسو. ځکه ضرور ده چې فیصلې وکړو. انتخابات فیصله غواړي، اقتصاد فیصله غواړي، اوبه فیصله غواړي، د مهاجرینو راتګ فیصله غواړي، ټول عمده مسایل باید په یوه چوکاټ کې راشي چې مشورې کېږي، اما باید فیصله واضح شي، فیصلې باید وکړو. ځکه زموږ یوه لویه اشتباه دا وه چې فکر مو کاوه زمان ثابت دی، که مخکې لاړ نه شوو، خدای ناکرده شاته به لاړ شوو او ضرور ده چې لکه چې جناب ډاکتر صاحب وویل، په تدبیر او په انسجام ونیول شي او عملي شي.
قسمی که استاد دانش گفت، کلانترین سند ملی ما، قانون اساسی است و ارزشهای قانون اساسی، ارزشهای جهادی است، تمام ارزشهای جهاد افغانستان در قانون اساسی گنجانیده شده است. این قانون تمام مبادی دین مبین اسلام را در نظر گرفته است، نو ځکه د دې تطبیقول زموږ وجیبه ده او انشاءاللهتعالی دا کار کېږي.
همراه جامعه بینالمللی ما منافع مشترک داریم و هم با تهدیدات مشترک روبهرو هستیم. دا نه د هغوی له خوا صدقه ده، نه زموږ له خوا دروېزه ده. دا په اساسي ګټو باندې استوار ده او زه ډېره مننه کوم چې زموږ ګټې د منطق په چوکاټ کې راغلې او له یو بل سره مو د اعتماد فضا جوړه کړې ده. د اعتماد فضا ضرور ده، ځکه کوم جنګ چې نن په افغانستان کې دی، داخلي جنګ نه دی. شل بینالمللي تروریستي ډلې دي، د نورو مداخله ده، نو دا بې له دې نه چې موږ هم ځان جوړ کړو او هم له جهان سره همغږې وکړو، نتیجې ته نه شي رسېدلی او هیله ده هغه کارونه مو چې کړي هم له منطقې سره او هم نورو سره، نتیجې ته ورسوو او انشاءاللهتعالی په وحدت به یې نتیجې ته ورسوو.
نکته اساسی و آخر ما، معلومدار ضرورت وحدت ملی است و اساس آن این است که قانون اساسی هر افغان را مساوی به هر افغان میداند. موږ باید دا زمینه برابره کړو. څه چې دي برخه کې د ټولو غوښتنه ده او د قانون اساسي فرمایش دی انشاءاللهتعالی د قانون د حاکمیت په چوکاټ کې به عملي شي. زه بیا هم دا ستره ورځ، دا تاریخي لاس ته راوړنه د افغانستان ټول ملت ته، اسلامي نړۍ ته او ټولو نړیوالو ته مبارکي وایم.
هیله ده زموږ ځوانان خوېندې او وروڼه یوازې فکر ونه کړي چې تاریخ لس کالو کې یا شل کالو کې یا دېرش کالو کې راغلی، ضرورت دا دی چې زموږ ولس خپلې ډېرې اساسي او بنیادی ریشې موږ په عقیدې کې، زموږ په دین کې او زموږ په ملي وحدت کې پیدا کړي. انشاءاللهتعالی له هغه درک سره، په یووالي سره او د یوه منظم پروګرام په چوکاټ کې به موږ وکړی شوو چې افتخارات وساتو او ترخې تجربې تکرار نه کړو، انشاءاللهتعالی دا کېدونکي دي.
یشهسین افغانستان، زنده باد افغانستان، تل دې وي افغانستان!
شاد باد خاطره شهدای جهاد افغانستان، جنت برین برای همهشان آرزومندم و همچنین دعای ما برای موفقیت اردوی ملی، امنیت ملی و قوای امنیتی و دفاعی و موفقیت مردم افغانستان است.