وحدت ملی، پایداری و عدالت در برابر تروریزم و افراطگرایی
پیام ویدیویی به مناسبت شهادت هموطنان گروگانگرفته شده در زابل
نکات اساسی:
- تسلیت و عزای ملی: ابراز غمشریکی با خانوادههای قربانیان و تمام ملت.
- وحدت و یکپارچگی: تأکید بر همبستگی ملی فراتر از مرزهای قومی و منطقهای.
- عدالت و پاسخگویی: تعهد به تعقیب و مجازات عاملان این جنایت.
- پایداری در برابر تروریزم: ایستادگی قاطع در برابر تهدیدات افراطگرایان و تروریستها.
- انضباط عاطفی: پرهیز از اقدامات احساسی که میتواند به تفرقه دامن بزند.
- حمایت از نیروهای امنیتی: قدردانی از شجاعت نیروهای افغان و تشویق به همکاری با آنان.
- تحکیم حکومتداری: نقش نظم، قانون و انسجام ملی در جلوگیری از چنین فجایعی.
- عزم ملی: بهرهگیری از این فاجعه برای تقویت وحدت، صلح و انکشاف در افغانستان.
٢٠ عقرب ١٣٩٤
بسم الله الرحمن الرحیم
برادران و خواهران گرامی، هموطنان عزیز!
اندوه سنگین و تأثر شدید خود را بابت شهادت هموطنانمان در زابل که به شکل دردناک و تأثربرانگیزی به دست عناصر افراطی جنایتکار سر بریده شدند، ابراز میدارم، و خود را در غم یکایک خانوادههای قربانیان شریک میدانم. این، مصیبت یک منطقه و یک قوم نیست؛ این، مصیبت افغانستان است؛ این، درد مشترک یک ملت است؛ این، خنجری است که دشمنان ما میخواهند بر قلب وحدت و یکپارچگی ما فرو کنند.
مردم ما از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب کشور از این حادثه، درد میکشند و از جنایتی که بر هموطنان ما میرود رنج میبرند و احساس تنفر میکنند. این، تنها حادثه دردناک از این نوع نیست که دشمنان ما دست به ارتکابش میزنند. ما هر روز در هر گوشه این کشور، بدخشان، ننگرهار، هلمند، فاریاب، کندز یا پکتیکا شاهد شهادت کسانی، زخمی شدن کسان دیگری، و به ماتم نشستن شماری از خانوادههای داغدیده هستیم.
دشمنان ما میخواهند با خلق حادثههایی که رنگ قومی و منطقهای به آن میدهند «اتحاد و یکدلی» ما را از ما بگیرند. آنان دیدهاند که در دیگر جبهات شکست مفتضحانه خوردهاند. دیدهاند که منطق کور آنان جایی در این خاک ندارد. دیدهاند که جنگ آنان جز شکست ذلتبارشان نتیجهای به بار نمیآورد. دیدهاند که در هیچ جبههای توان مقابله با سربازان دلیر ما را ندارند. سربازانی که از پشتون، تاجک، هزاره، ازبیک، ترکمن، پشهیی، نورستانی، بلوچ و همه اقوام کشور تشکیل شده، و مانند بنیان مرصوص در مقابل جنایتکاران، در مقابل مزدوران، در مقابل سنگدلان، در مقابل تاریکاندیشان، در مقابل مدنیتستیزان، در مقابل خرابکاران، و در مقابل دشمنان قسمخورده این آب و خاک با قدرت و رشادت میایستند، از خانه و کاشانه ملت خود دفاع میکنند و مشت کوبنده را بر فرق تروریستان فرود میآورند.
دشمنان ما در تمام سال جاری تلاش کردند که جغرافیایی برای حاکمیت سیاه خود به دست آورند، تمام تلاش خود را به خرج دادند که مناطقی از کشور را از کنترول دولت خارج کنند تا بتوانند آن را به لانه وحشت و بربریت خود تبدیل کنند. کوشش کردند که راهی پیدا کنند تا مثل گذشته حاکمیت ننگین خود را در گوشهای از این ملک برپا نمایند و آن را پایگاه جنایتهای بیشترشان بسازند. آنان میخواستند که آتش جنگ و ناامنی را در هر نقطهی این کشور که بتوانند، شعلهور گردانند.
اکنون که شکستشان در این عرصهها به یقین تبدیل شده و امیدهای شومشان بر باد رفته است، تنها به یک چیز امید بستهاند و آن افشاندن تخم نفاق و تفرقه در میان اقوام این کشور است. آنان میدانند که پیروزی بر مردم ما از راه زور و جبر ممکن نیست، و تا زمانی که وحدت و استواری این ملت پا بر جا باشد در برابر هیچ قدرتی سر خم نخواهد کرد. از این رو، اکنون تمام تلاشهای تخریبکارانه آنان متمرکز شده است بر ایجاد شکاف و تفرقه میان ما.
آنان به شکل آگاهانه و خبیثانه دست به ارتکاب جنایاتی میزنند که بتواند شعله اختلافات درونی را در میان مردم ما شعلهور گرداند. آنان امید به این بستهاند که با غلبه احساسات آنی و عواطف مهارناپذیر، عرصه بر تدبیر و تأمل تنگ شود، و فضا برای شرارتهای آنان مساعد گردد.
هموطنان عزیز!
ما و شما، در عین حالی که ماتمدار «شکریه» معصوم و همسفرانش هستیم و تلخی این جنایت را تا عمق جان خود احساس میکنیم، باید دشمنان خود را در این توطئه شوم شیطانی ناکام گردانیم. باید از یاد نبریم که در صورتی میتوانیم انتقام شهدای خود را از این کوردلان بگیریم و عاملان چنین جنایتی را گرفتار کرده و به مجازات برسانیم و عدالت را تأمین کنیم که همه در کنار همدیگر قرار داشته باشیم. پیروزی ما در همدلی ما است.
برادران و خواهران هموطن!
من از آغاز حادثه گروگانگیری، هدایت مستقیم دادم که همه تلاشهای ممکن برای حفظ جان گروگانها و نجات آنان از چنگ دشمن انجام شود. من خود روند حوادث را دنبال میکردم. شاید در خبرها شنیده باشید که در اولین عملیاتی که برای نجات گروگانها به راه افتاد، بیش از ٩٠ تن از تروریستان به هلاکت رسیدند. کسانی که در آن عملیات از نیروهای دفاعی ما به شهادت رسیدند، از اقوام مختلف این کشور بودند. در عملیات دیگر که با حمایت قاطع نیروهای بینالمللی انجام یافت، شمار دیگری از جنایتکاران نابود شدند. دشمن در این مدت بیشتر از ٥٦ بار گروگانها را جابهجا کرد تا از دسترس نیروها و از پوشش عملیات ما به دور باشند. در خلال این دست از عملیات بود که ١٩ تن از گروگانها در یک نوبت و ٨ تن در نوبت دیگر از دست دشمنان رهایی یافتند.
پس از حادثه هولناک اخیر، به مسؤولین هدایت دادم که تمام تلاش خود را به خرج دهند که عاملان این جنایت شناسایی، دستگیر و به اشد مجازات رسانیده شوند. درد تمامی این شهدا چه از جاغوری است، چه از یحییخیل، شینوار و هلمند و یا در وردوج و فاریاب و غور، درد من است، درد مشترک ملتمان. مانند شما من نیز تا زمانی که عاملین این جنایات به عدالت کشانیده نشوند، آرام نخواهم داشت. همچنین دستور دادم تا تمام تدابیر لازم که در حدود امکانات دولتتان است، جهت امنسازی شاهراههای کشور و جلوگیری از تکرار چنین حوادثی روی دست گرفته شود.
ما مصمم هستیم که انتقام خون این هموطنان خود را بگیریم، و در این راستا از هیچ تلاشی دریغ نخواهیم کرد؛ اما به یاد داشته باشیم که تمام اینها در صورتی امکانپذیر میگردد که بر احساسات خود غالب شویم، از واکنشهایی که موجب هرج و مرج میشود، اجتناب کنیم و از آبیاری تخم نفاقی که دشمنان ما میکارند جلوگیری کنیم.
قدرمنو وطنوالو!
هغه ترخې تجربې چې موږ په اویایمو کلونو
کې د داخلي جنګونو په موده کې ورسره مخامخ شوو او هغه بدې تجربې چې نن سبا د عراق، یمن، لیبیا او سوریې مظلوم خلک ورسره مخامخ دي، موږ ته دا پیغام لري چې د دولتداری د نظم ساتنه او د قانون د ستنو تقویه، له فتنې، ناامنۍ او بغاوت سره د مقابلې یوازینۍ کامیابه لاره ده. هر ډول داسې ناسنجیده او احساساتي عمل چې د قانون حاکمیت ته صدمه رسوي او ګډوډۍ ته لاره هواروي، په حقیقت کې له هغو غلیمانو سره مرسته ده چې د لا زیاتو جنایتونو د ارتکاب لپاره د خلکو او حکومت تر منځ د باور د ختمېدو په لټه کې دي او د افغانستان تباهي غواړي.
برادران و خواهران گرامی!
من بار دیگر تعهد خود را با شما تکرار میکنم که ما انتقام خون شهدای خود را از داعشیان، طالبان، و هر گروه تروریست دیگر که شریک چنین جنایاتی باشد، خواهیم گرفت. همچنین مصمم هستیم که بیش از گذشته برای تحقق عدالت اجتماعی در همه سطوح و در همه نقاط کشور و محو تبعیض میان اقوام و مردم افغانستان تلاش کنیم. ما نمیخواهیم بیشتر شاهد محرومیت در غور، پکتیا، بدخشان، کنر، دایکندی و ارزگان، و هیچ نقطهای از کشور خود باشیم. ما نمیخواهیم هیچ فردی از این کشور خود را در معرض تبعیض و تفاوت احساس کند.
موږ غواړو چې زموږ د شهیدانو وینې زموږ د ملي میثاق د تحکیم سبب شي او داسې سبا ته مو هدایت کړي چې غمونه او دردونه په کې تر وسه وسه کم وي. موږ په خپل ګران هیواد افغانستان کې ثبات، قراري او ترقي غواړو او پکار ده هغه جنایتونه، چې دښمنان یې زموږ د تفرقې لپاره ترسره کوي، موږ په خپل منځ کې لا ډېر وحدت او اخوت ته را وبولي ، څو په دې ډول، د وطن دښمنان په خپلو مقصدونو کې نامراده او ناکام شي.
پیروز باد افغانستان!
تل دې وي افغانستان!